4 . ابن شهر آشوب صاحب " المناقب " و " معالم العلماء " ، كه اين تفسير را به صورت
جزمى و يقينى به امام ( عليه السلام ) نسبت داده و در موارد متعددى از كتاب " المناقب " از آن نقل
نموده است ( 1 ) در كتاب معالم العلماء اين تفسير را به روايت حسن بن خالد برقى برادر
محمد بن خالد نسبت مىدهد و گويد : از املاء امام ( عليه السلام ) مى باشد و در 120 مجلد قرار
دارد و در ص 29 مرحوم محدث نورى از اين سخن دو مطلب را استفاده كرده است .
يكى آن كه غير از استرآبادى ، راوى ديگرى نيز اين كتاب را نقل كرده است و دومى
آنكه كتاب خيلى وسيع تر از كتاب موجود مى باشد كه تنها شامل سوره حمد و برخى از
سوره بقره تا آيه 282 مى باشد .
5 . محقق شيخ على كركى : در اجازه اى كه به قاضى صفى الدين عيسى ( قدس سره ) داده است
با سلسله سند متصل به محمد بن قاسم مفسر جرجانى حديثى را از اين كتاب در مورد
محبت وعداوت در راه خدا از آن تفسير نقل مىكند و مستقيم مستند به امام حسن
عسكرى ( عليه السلام ) مىداند و نقل حديث نشانگر اين معنى است كه اين كتاب پيش او ، در اعتبار
لازم ووثاقت مقبول ، بوده است .
6 . شهيد ثانى صاحب كتاب " منية المريد " مطالبى را از تفسير امام حسن عسكرى ( عليه السلام )
نقل كرده است و در اجازه اى كه به شيخ حسين بن عبد الصمد والد شيخ بهائى داده
است سلسله سند خود را همانند كركى به محمد بن قاسم مفسر جرجانى مى رساند .
7 . مجلسى اول صاحب كتاب " روضة المتقين " گويد : مفسر استرآبادى مورد اعتماد
صدوق وشيخ او بوده است او گفتار ابن غضائرى را تضعيف كرده است و در پايان گفتار
خود مى افزايد :
" اين تفسير خزينه اى از خزاين الهى است انشاء الله چيزى از آن ، از ما تلف نمى گردد
و همه را در كتاب " مجمع البحرين " ذكر مى كنيم .
8 . مجلسى دوم صاحب بحار الأنوار : گفته است :
هامش
1 . مناقب ابن شهر آشوب ج 2 ، صفحات 300 - 313 و 329 .