از كام ايشان فراتر نباشد ، و از برزيدن توبت 127 باز نپردازند ، و بر خداى عز و جلّ 128 ، چيزى برنگزينند ، و بيهوده 129 به قهقهه نخندند ، و چون خندند به تبسم خندند .
6 - شيخ الاسلام گفت كه 130 :
به 131 زحمت خوردن آن بود 132 كه چيزى مىخورى بر مهينه ايثار مىكنى ظاهر 133 ، تا وى طيره 134 مىبود ، و آنكه خود فراوان خورى و بيش ، خود شره 135 بود . يا ايثار 136 پنهان كن يا ميانه خور .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - ج : مروالرودى . د : ابو الحسن مروالرودى .
( 2 ) - الف : شيخ اهل سنت را ابو سعد بو حمد را چند بار . ب : شيخ اهل سنت و ابو سعيد بو حمد چند بار . ج : اهل سنت بو سعد بو حمد . د : اهل سنت ابو سعد با عمران چند بار .
( 3 ) - ب : شبلى را ديده بود .
( 4 ) - ب ، ج ، د : وى گويد كه .
( 5 ) - د : گفت او كه گناهى كسى .
( 6 ) - ب : هرگز كسى را بر آن گناه . ج :
هرگز او را بر آن گناه . د : هرگز او كسى را بدان گناه .
( 7 ) - ج : بيامرزيدم . د : + شيخ الاسلام گفت كه شبلى هم مقصر است .
( 8 ) - ب : « كه » ندارد .
( 9 ) - ب : بازگستراند گناه . ج : بازگيرد گناه . د : كه گناه .
( 10 ) - ب ، ج ، د : گم گردد .
( 11 ) - د : « در جاى مغوار » ندارد .
( 12 ) - د : و ابو الفضل و بو عثمان .
( 13 ) - د : و اسحاق حافظ آرزوى وى داشتند ابن حسين .
( 14 ) - ب : پيش شبلى بودم هر دو تن گويند . د : بو عبد اللّه بناج حافظ .
( 15 ) - د : بو عبد اللّه بو ذهل گفت كه .
( 16 ) - د : پيش شبلى بوديم كه .
( 17 ) - ب : + حسين و عبد اللّه . ج : حسين و بو عبد اللّه .
( 18 ) - د : كه مردى سؤال كرد .
( 19 ) - ج : اين چيست . د : « آن چيست » ندارد .
( 20 ) - ب : + شعر .
( 21 ) - د : ذات شجو مدحت فى فنن .
( 22 ) - الف : فبكانى ربما . ب : فبكاء ربما .
( 23 ) - ب : و لمن أشكو فما تفهمها .
( 24 ) - الف : « فما » ندارد .
( 25 ) - ب : از اينجا تا « شيخ الاسلام گفت كه پدر من . . . » ندارد .
( 26 ) - الف : مجنون راست . د : مجنون را ايد اما .
( 27 ) - ج : انشاد كرده . د : اما شبلى انشا كرد .
( 28 ) - د : ابو المظفر .
( 29 ) - ب : ابن الخراسانى گفت كه . د :
گفت كه عبد الرحمن گفت كه .
( 30 ) - ب : شبلى فرا من گفت هل رايت الشبلى يقول اللّه فخر الشبلى . د : شبلى گفت يا خراسانى .
( 31 ) - الف : فخر الشبلى مغتشيا .