پيچيدم ، آخر گفتم 113 : چيست كه من مىكنم ؟ نبايد كه بازگردم وى را نيابم .
شدم 114 در مسجد او را نيافتم . چون ساعتى برآمد ، وى را ديدم كه از در مسجد 115 درآمد . چون شورى درو ، پارهاى چند پوستين در دست . سلام كردم 116 . گفت : و 117 عليك السلام ، از كجا مىآئى ؟ 118 گفتم : از هرات . گفت : كجا مىروى ؟ گفتم : بهسوى قبله . گفت : پدر دارى 119 ؟ گفتم : دارم . گفت : باز گرد ، باز پدر شو 120 . گفتم : چنين كنم 121 ، با ياران شدم . ايشان چندان بگفتند 122 ، تا مرا جد كردند 123 فرا بيت شدن 124 . شدم كه بروم ، مرا تب بگرفت ، تب عظيم 125 . روز ديگر رفتم به نزديك شيخ بو بكر ، مرا گفت 126 : نقضت العهد ؟ عهد بشكستى 127 ؟ گفتم : اى شيخ ، توبت بكردم 128 . وى گفت : من لم يؤثر اللّه على كل شىء لا يصل الى قلبه نور المعرفة به حال .
3 - از وى 129 پرسيدند كه : ابرار كيانند 130 ؟ گفت : متقيان او .
4 - شيخ بو بكر شبهى 131 و على بندار 132 صيرفى از مشايخ نشابوراند در همه ايام 133 .
و من الطبقة الخامسة ايضا 134
بو بكر شبهى 135
.
1 - محمد بن جعفر الشبهى 136 از جوان مردان مشايخ وقت بود 137 ، صحبت داشته با شيخ بو عثمان 138 حيرى ، و پيش از سنه ستين و ثلاثمائة برفته از دنيا 139 .
2 - وى گفته 140 الفتوة حسن الخلق و بذل المعروف 141 .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - ج : و من الطبقة . د : و من الطبقة الخامسة .
( 2 ) - د : ابو الحسين .
( 3 ) - د : از بصره بوده و به .
( 4 ) - الف : بود . ب : آيد .
( 5 ) - ب ، ج : نديدام . د : نديدم .
( 6 ) - ب : و بزرگسخنتر ازو . د : و نيكوزبان و بزرگسخنتر و لسان .
( 7 ) - ج : لسان الوقت بود . د : لسان الوقت و يگانه در طريقت .