اختلاف نسخهها
( 1 ) - ب ، د : و من الطبقة .
( 2 ) - ب : بن محمد بن المهدى الآزكانى . ج ، د : محمد بن المهلب الاركانى .
( 3 ) - ب : به آزكان .
( 4 ) - ب : زبان بوده مشهور در علوم حقايق نيكو . ج ، د : در علم حقايق نيكو .
( 5 ) - الف : شبلى بود . ب : شبلى آيد .
( 6 ) - الف : بزرگ مىداشته . د : و شبلى وى را بزرگ .
( 7 ) - الف : خفيف بود . ب : خفيف آيد .
( 8 ) - الف : معارضات در مسائل . ب :
مفاوضت در مسائل پراكنده . ج : استاد بو عبد اللّه خفيف مفاوضات در مسائل پراكنده .
( 9 ) - ب : خمسين برفته از دنيا و ثلاثمائة با شيخ بو على كاتب در همان سال .
ج : خمسين برفته از دنيا با شيخ بو على كاتب در همان سال . د : برفته از دنيا با ابو على كاتب در همان سال .
( 10 ) - الف : وى گفت .
( 11 ) - الف ، د : نه ادب است كه از . ج :
نه ادب است نه آزاديست كه .
( 12 ) - الف : و هم او گفت كه . ب : « كه » ندارد . د : و هم وى گفته .
( 13 ) - ج : صحبت به اهل بدعت .
( 14 ) - ب : بندار آزكانى .
( 15 ) - الف : وفاء عهد . ج ، د : از « شيخ - الاسلام » تا « وفا بر عهد » ندارد .
( 16 ) - ب : « كه » ندارد .
( 17 ) - د : وفاى عهد آنست كه چيزى كه بر دل .
( 18 ) - ب : بگدشت . ج : گدشت . د : + و از بندار اركانى پرسيدند كه تصوف چيست گفت وفاء بر عهد .
( 19 ) - ب ، ج : « كه » ندارد .
( 20 ) - الف ، ج ، د : فرا صوفى .
( 21 ) - د : « ميان » ندارد .
( 22 ) - الف : ما هركه بگوئيم بكنيم و هركه شما بينديشيد و بر دل گذرد بكنيد . ب : ما هرچه گوئيم بكنيم و هرچه گوئيم بكنيم و هرچه شما بينديشيد و بر دل . د : ما هرچه بگوئيم چنان كنيم و شما را هرچه بر دل . . .
( 23 ) - ب : « كه » ندارد . ج : شيخ الاسلام گويد كه .
( 24 ) - د : خاطرى .
( 25 ) - د : و دوم .
( 26 ) - الف : اوفوا بالعهد اوف بعهدكم .
ب : اوفوا بالعقود اوفوا بعهدى . ج ، د :
و اوفوا بالعهد و اوفوا بعهدى .
( 27 ) - ج : « عقد » ندارد .
( 28 ) - ب ، ج ، د : صحبت باللّه .
( 29 ) - ب ، د : اجابت عهد است و استقامت وفا . ج : اجابت و استقامت وفا .
( 30 ) - الف : به من آى . د : تاوازان به من آئى .
( 31 ) - الف ، د : و درك ساعتى در حقيقت به هزار سال . ج : و درك ساعتى به هزار سال .
( 32 ) - الف ، ب ، ج : گفت حافظ كه .
( 33 ) - ج ، د : بو الحسين .
( 34 ) - ب : بندار ازكانى .
( 35 ) - ب : « چيزى » ندارد .
( 36 ) - ب : از بزرگان خويش كه آن بنده .
ج : كه آن بنده . د : فرا رهى دهد اگر آن بنده .
( 37 ) - د : آن را .
( 38 ) - ب ، د : « و » ندارد .
( 39 ) - الف : تا فردا وزو به آن حساب كند .
ب : تا فردا او زو به آن . د : تا فردا و از آن با او حساب .
( 40 ) - د : « در زيادت دربندد » ندارد .
( 41 ) - الف : در زيادت است در نقصان است . د : در زيادت است وى در نقصان .
( 42 ) - د : و هم بندار .