به درويش 91 ، كه آن از خلل افتد در لقمه يا در انديشهى 92 نه راست .
4 - وقتى در باديه بود 93 ، وى را احتلام افتاد و تنها بود ، از ارپاى 94 بيرون كرد 95 و بر مغيلان افكند ، تا هركه فرارسد برگيرد 96 ، وفا كردن عهد را .
5 - وى را پرسيدند از تصوف ، گفت : اسم و لا حقيقة و قد كان قبل حقيقة 97 و لا اسم .
6 - بو عثمان مغربى گويد : پرسيدند وى را ، كه : ظريف كه بود 98 ؟ گفت :
الخفيف فى ذاته و اخلاقه و افعاله و شمايله من غير تكلف .
7 - و سئل عنه ، ما المروة ؟ قال : حسن السر . و قال : من ذل فى نفسه رفع اللّه قدره ، و من عز فى نفسه اذله اللّه فى اعين عباده 99 .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - ب : و من الطبقة الخامسة ايضا . د : و من الطبقة الخامسة ايضا .
( 2 ) - د : « و » ندارد .
( 3 ) - الف : و نشابورى اصل است . ب :
نشبورى اصل است . د : نيسابورى .
( 4 ) - الف : صحبت كرده .
( 5 ) - الف : موى نينداخته بود تعظيم حرم را . ب : در مكه مجاور بوده و موى .
د : نكرده بود موى بنهانداخته تعظيم حرم را .
( 6 ) - الف : كه از من . ب : گفته بود بو بكر را كه هر مويى كه . د : پسر را گفته ابو بكر كه هر موى .
( 7 ) - ب : و گويند قرب . ج : شصت . د : و گويند قرب شصت .
( 8 ) - د : ابو عمرو .
( 9 ) - ب : « كه » ندارد .
( 10 ) - د : چون شيخ ابو بكر كتانى و شيخ ابو الحسن مزين .
( 11 ) - ب ، ج ، د : جزز .
( 12 ) - ب : از مشايخ در حلقه نشسته بودند و صدر . د : ايشان در حلقه و صدر همه ابو عمر و زجاجى بودى .
( 13 ) - الف : و به آن فخر مىكردم . ب :
مىگفتى كه و سى سال . . . پاك كردم و بدان فخر كردى . ج : مىگفتى كه من سى سال خلاى جنيد . د : مىگفتى سى سال خلاى جنيد و صوفيان به دست خود پاك كردم و .
( 14 ) - ج : و عمرو مغربى . د : و ابو عثمان مغربى .
( 15 ) - الف ، ج ، د : و ايامه .
( 16 ) - ب ، ج : وى گفته .
( 17 ) - ب : لان انتقص من البشرية شىء احب الى من ان امشى الماء . د : احب من أن .
( 18 ) - د : از ابو عمرو زجاجى پرسيدند .
( 19 ) - ج : مقام وى نبود . د : مقام آن نبود .
( 20 ) - ب : گفت ار تقصير . د : اگر تقصير .
( 21 ) - ب : « كه » ندارد .
( 22 ) - ب : به همراهى نازگوى . د : به همراهى ناز .