وى آمد و دوستى گرفت و مىبود تا روز عرفه بود . اين پير روستائى مىگفت 43 كه : حاجيان امروز حج كنند ، اى كاشكى ما آنجا بوديد 44 . لشكرى گفت :
خواهى 45 ترا آنجا برم . نگر با كس 46 چيزى نگوئى . گفت : نگويم . رفتند آن روز وى را به عرفات برد و حج بكردند و باز آمدند .
آن روستائى فراوى گفت كه : تو چنين 47 ، عجب مىدارم كه در ميان لشكريان مىباشى ! گفت : چون منى نباشد در لشكر ، اگر ضعيف عجوزى بيايد 48 و داد خواهد ، كه در وى نگرد و داد وى بستاند 49 ؟ و گر به غارت فرا زن جوانى رسند كه چون منى نباشد 50 كه وى را از دست ايشان بستاند ، من چنانان راام 51 در ميان لشكر ، و تو نگر با كس چيزى نگوئى 52 .
5 - شيخ الاسلام گفت كه 53 : نگريد كه به چشم حقارت در كس ننگريد ، كه دوستان او پوشيده باشند 54 و تا بصيرت و فراست صادق 55 ندارى ، نگر تصرف نكنى در ميان خلق 56 كه بر خود ستم كنى .
6 - و پيرى گفت كه : خرقانى گفت 57 :
امانت از ميان خلق برخاست 58 ، وى دوستان خود نهان كرد .
7 - و گفت كه : من 59 كه باشم كه ترا دوست دارم 60 ؟ ! دوستان ترا دوست مىدارم 61 .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - ب ، د : « قدس اللّه روحه » ندارد .
( 2 ) - الف : به خير يا بشر يا بشر بپوشند .
ج : « بپوشند » ندارد . د : ببوشيد .
( 3 ) - ب : + مجذوم .
( 4 ) - ب ، ج : از اقران بو العباس . د : از اقران جنيد و ابو العباس عطاء و ابن خفيف .
( 5 ) - ج : ابو الحسين .
( 6 ) - ب : مرا در سفر از همراهان تاسا .
ج : شيخ الاسلام گويد كه مرا در سفر از همراهان تاسا . د : از ابو جعفر مخدوم . شيخ الاسلام گفت كه ابو الحسين دراج گويد كه مرا در سفر از همراهان تاسا .
( 7 ) - الف ، ب : كه ميان ايشان نفار بسيار بود .
( 8 ) - ب : سلام كرد مرا و گفت . د : سلام كردم گفت .
( 9 ) - ب ، ج : من از خشم ازو پر شدم .
( 10 ) - الف : اين لوچ بلائى عظيم بر وى