2 - شيخ بو معمر مالكى 58 مرا گفت كه : اين با يعقوب روزى مىگذشت جماعتى از معدلان 59 نشسته بودند . وى با ايشان 60 برخواند : تحسبهم جميعا و قلوبهم شتى « 1 » ، و برگدشت 61 .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - الف : و من طبقة . ج ، د : و من الطبقة الثانية .
( 2 ) - ب : ابو يعقوب النهرجورى .
( 3 ) - الف : صحبت كرده .
( 4 ) - ب : شاگرد بو عثمان سوسى .
( 5 ) - الف : بوده و سالها .
( 6 ) - ب : « و » ندارد .
( 7 ) - د : ندارد .
( 8 ) - الف : گفت .
( 9 ) - ب : به اين كار ترسى .
( 10 ) - الف ، ج ، د : علم و عمل و خلق بنهگوئى .
( 11 ) - د : نكنى و در ملا خالى بىبازو .
( 12 ) - ب : و در ملا و خلا بازوبى . ج :
و در ملا خالى بازوبى .
( 13 ) - ب : و من .
( 14 ) - الف : لكن نه او را . ب : ليكن او را . ج : و لكن نه او را نه به آن نم .
( 15 ) - ب : نجيناك بالتلف من التلف .
( 16 ) - ب : قال ابو يعقوب النهرجورى .
( 17 ) - ب : و انشدنا النهرجورى . د : و انشدنا لابى يعقوب النهرجورى .
( 18 ) - الف : العلم بى وطا بالعذر عندك بى .
ب : العلم بى وطا للعذر . ج : العلم بى منك قطا العذر .
( 19 ) - الف : حتى اكتفيت فلم تعدل و لم تلم . ب ، ج ، د : حتى التقيت فلم .
( 20 ) - ج : « كه » ندارد .
( 21 ) - د : گفت كه ابا يعقوب .
( 22 ) - الف : با محبر . ب ، د : با محبره .
( 23 ) - ب : مىخواهم كه چيزى . د : مىخواهى - چيزى .
( 24 ) - د : گفتم مىخواهم چرا نخواهم گفت .
( 25 ) - ب : بنويس از من .
( 26 ) - ب : + للنورى . ج : بر بديهه . د :
بر بديهه شعر .
( 27 ) - الف : محونا و لبثتم .
( 28 ) - ب : على اوراق حدد . د : اوراق جرد .
( 29 ) - ب : مستنبط الورى . د : تسبط النهى .
( 30 ) - الف : فهموم .
( 31 ) - الف : بكاثف . ب : يكاثف .
( 32 ) - الف ، ب : الى كم ترى .
( 33 ) - د : ابو يعقوب .
( 34 ) - د : نصيبين بوده .
( 35 ) - الف : بحلى خواستن آن . ب : بحلى خواستن را آن وقت .
( 36 ) - د : كه عمل داشته كه پدر وى حاجب الحجاب خليفه بود وى اسب در زرع كسى .
( 37 ) - د : « شبلى » ندارد
( 38 ) - د : مىدانى افتاد .
( 39 ) - الف : بديدن شبلى آمد . ب : بديرهء شبلى آمد .
( 40 ) - ب : « وى » ندارد .
( 41 ) - ج : مىنگريست .
( 42 ) - ب : اول ارادت او بود .
( 43 ) - ج ، د : مرد فربه .
( 44 ) - الف : دست بر به روى فرود . ب : دست بر سر و روى او فرود . ج : « دست » ندارد . د : دست به روى وى فرود .
هامش
( 1 ) قرآن ، حشر / 14 .