گفت كه آن گفت فراوان .
( 21 ) - الف : هم وى گفت كه . د : « هم » ندارد .
( 22 ) - الف ، ج : آنجاى كه .
( 23 ) - الف : از آنجاى خاست آنجاى در واخ دار و به آنجاى باز بنشين . د : تو از آنجا خواست .
( 24 ) - ب : بو الخير تينايى . د : ابو الخير نيستانى .
( 25 ) - د : گفت كه .
( 26 ) - ج ، د : و وى .
( 27 ) - ب ، د : با ابو بكر .
( 28 ) - ب : بر يكسوى وى خائى ديدم و بر ديگر سوى ميمى . د : بر سوى وى خا ديدم .
( 29 ) - ب : تا هرگاه خا بينم اخلاصم ياد آيد و هرگاه كه . ج : و هرگه . د :
گفت اين را نوشتهام تا هرگاه كه خا بينم اخلاص ياد آيد و هرگه .
( 30 ) - ج : « كه » ندارد .
( 31 ) - ب : كه ناگوار نبى . د : مروت آن بود تا .
( 32 ) - الف : گفت كه . د : و هم ابو بكر وراق .
( 33 ) - الف : وى گفت كه . ج : كفته مردمان . د : پيش از ابناى دنيا و هم وى .
( 34 ) - ب : چون علما تباه شوند . د : فساد در طاعت افتد و چون امرا تباه شود فساد .
( 35 ) - د : و چون قرا تباه شود فساد .
( 36 ) - الف : و هم وى گفت كه . ب : و هم وى گويد شكر .
( 37 ) - ( 37 ) - ب : ندارد .
( 38 ) - ج ، د : و هم وى گفته .
( 39 ) - ( 39 ) - د : ندارد .
( 40 ) - ب : گفته . ج : و يحيى معاذ رازى گفته كه .
( 41 ) - الف : بو بكر گويد . د : و هم ابو بكر وراق گويد .
( 42 ) - ب : حصيرباف در مهمانى . د :
حصيرباف با يوسف خياط ترمذى در مهمانى بودند ميزوان .
( 43 ) - د : كه وى .
( 44 ) - الف زاهد بود عابد .
( 45 ) - ب : در متن « مشغول » و در حاشيه « معلق » .
( 46 ) - ب : جز زان . ج . جز ز آن . د : جز زان كه اللّه پيش تو آرد كار ديگرست .
و تو نيز بران از خانه بيايم كه باز نشم .
( 47 ) - الف : كه باز خانه نشوم . ب : كه باز نشم .
( 48 ) - د : ابو بكر .
( 49 ) - الف : مه بود از . ب : دو سخن بر بو يوسف مه بود از . د : آن دو سخن بو يوسف مه از .
( 50 ) - ب : گفته . د : ابو بكر وراق گفته .
( 51 ) - ب : اصلى للّه .
( 52 ) - الف : و انما بمنزلة من ينصرف عن السرقة .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 322
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٣٢٢