وى 25 از وى نوميد شدند . ايشان 26 را پيش خواند و گفت : از بهر خداى مرا به شما يك حاجت است 27 ، روا هست ؟ گفتند : هست ، بگوى 28 . گفت : گر مرا مرگ آيد 29 ايدر مرا در مرغوزن گوران به گور كنيد 30 . ايشان متحير شدند 31 كه اين چيست كه 32 وى گفت !
گفت : خداوند را گفته بودم گر مرا نزديك تو با تو هيچچيز است يعنى :
قدريست 33 ، مرا بطرسوس مرگ ده ؛ ايدر مىبروم ، دانم كه مرا به او هيچ نيست از قيمت و قدر 34 . ديگر نيمه روزبهىاش پديدار آمد و برخاست و به طرسوس شد و آنجا برفت 35 .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - ج ، د : و من الطبقة .
( 2 ) - الف : ندارد . د : + از قديمان مشايخ است .
( 3 ) - ب : « كه » ندارد .
( 4 ) - د : نام وى صعب بن احمد القلانسى البغدادى گويند اصل .
( 5 ) - ب : بوده است .
( 6 ) - الف : مقرى بود . ب : مقرى آيد .
( 7 ) - د : سنه تسع و مائتين فمات .
( 8 ) - الف ، ب : بعد انصراف الحج بقليل .
( 9 ) - ب : بو احمد گويد . د : ابو احمد قلانسى گويد .
( 10 ) - ب : در ميان قومى گفته بودم در ميان سخن كه از ارمن از من ببريدند .
د : از من ببريدن .
( 11 ) - الف : تو گفتى كه آن من .
( 12 ) - د : « كه » ندارد .
( 13 ) - الف : نه ادبست كه در ميان صوفيان گوئى . د : گوئى كه .
( 14 ) - الف : آن من نعلين من . ب : يانطين من از ادب ايشانست .
( 15 ) - ب : ملك نبينى . ج : نبيند .
( 16 ) - ج ، د : بگويد .
( 17 ) - د : نعلين من يا از ارمن نگر كه به .
( 18 ) - ب : كه ايشان را . د : كه ايمان را .
( 19 ) - د : محتضر بود .
( 20 ) - ج : هيچ بودى .
( 21 ) - الف ، ب : بين المنزلين بودى . ج ، د :
در ميان .
( 22 ) - ج : متهم پنهان كردند .
( 23 ) - ب ، ج : بيرون آوردند كه . د : و وى را در محفه .
( 24 ) - ب : به خانهء ابو الفضل مالك طوف برند . د : مالكى طرقى برند .
( 25 ) - ج ، د : و شفيقان وى .
( 26 ) - ج : « ايشان را » ندارد .
( 27 ) - ج : به شما حاجتى است .
( 28 ) - د : « بگوى » ندارد .
( 29 ) - ب : مرگ رسد .
( 30 ) - ج : در مرغورن . د : در مرغورن گوران در گور كنيد .
( 31 ) - ج ، د : متحير گشتند .
( 32 ) - ج : اين چيست وى گفت خداوند را . د : چيست كه وى مىگويد .
( 33 ) - ب : گر مرا به نزديك تو با تو هيچچيزى است . ج : گر مرا به نزديك تو .