اختلاف نسخهها
( 1 ) - ج ، د : و من الطبقة . ب : بعبد له گويند .
( 2 ) - ج : + رحمه اللّه . د : رحمهما اللّه .
( 3 ) - الف : خواص بود . ب : خواص است و استاد . د : خواصايد و استاد .
( 4 ) - ب ، ج : + است .
( 5 ) - ب : بيوكندى . د : ابو بكر .
( 6 ) - ب : و شاگرد ابو الحسين على زرين .
ج : على زرين . د : على بن زرين .
( 7 ) - الف : هروى بود . ب : هرويست .
( 8 ) - به عبدله . د : ابو عبد اللّه مغربى .
( 9 ) - ب ، ج ، د : + بود .
( 10 ) - ب : و بو الحسين زرينى . ج : و بو الحسين زرين . د : و بو الحسين على بن زرين .
( 11 ) - الف : بود . ب : « ايد » ندارد . د : آيد .
( 12 ) - الف : بود . ب : است . د : آيد .
( 13 ) - ب : گور با عبد اللّه . ج : قبر عبد اللّه .
د : قبر بو عبد اللّه .
( 14 ) - ب : است . د : آيد .
( 15 ) - ب : على زرينى . ج : على بن زرين .
د : استاد وى على بن زرين .
( 16 ) - د : « گويند كه » ندارد .
( 17 ) - د : برفته شيخ الاسلام گفت .
( 18 ) - الف : برفت .
( 19 ) - ج ، د : وى هرگز .
( 20 ) - الف : تاريكى بودى او را روشنى بودى . ب : تاريكى بودى وى را روشنى بودى . د : تاريكى بود ديدار او را روشنائى بوديد .
( 21 ) - الف : وى گفت . د : وى گفته كه .
( 22 ) - ب : كه به عبدلهء مغربى بيافريد كه از اللّه . ج : كه از اللّه .
( 23 ) - ج : باز ايستاد . د : از من درگيرد دوستتر دارم زان كه گويد كه اكنون در بهشت شو .
( 24 ) - ب : گويد كه .
( 25 ) - ب : على بن ابى طالب گفته . د : وجهه كه .
( 26 ) - ب ، د : اختيار دهد .
( 27 ) - ب : آن منست . د : آن من آيد نزديك .
( 28 ) - ب : آن اوست . د : آن او آيد .
( 29 ) - ب : به عبدله .
( 30 ) - الف : بر كوه طور سينا . د : بر سر كوه طور سخن .
( 31 ) - الف : به جاى رسيد . ب : مىگفت به جايى .
( 32 ) - ب : بنده با او چندانى قرب جويد تا آن هنگام كه فروماند فردا را .
( 33 ) - ب ، ج ، د : پاره پاره مىشد و به هامون مىآمد .
( 34 ) - الف ، ب : وى گفت .
( 35 ) - الف : گفت .
( 36 ) - الف : و احترفت .
( 37 ) - الف : + شعر .
( 38 ) - ب : به عبدلهء .
( 39 ) - ج : « كه » ندارد .
( 40 ) - ب ، د : يكى آنست . ج : يكى است .
( 41 ) - الف ، ب : بازداشت .
( 42 ) - ب : غرق كرد .
( 43 ) - ب : مىباشند . ج : مىباشند و ديگر قوم .
( 44 ) - ب : خلق را به او و بهسوى او .
( 45 ) - الف : قوم را .
( 46 ) - ب ، د : داده از خلق . ج : تا خلق عيب .
( 47 ) - ب : بينند . ج ، د : نبينند .
( 48 ) - الف : قوم مرد را كوه بلا . د : قوم مردى را .
( 49 ) - الف : و ديدورى . ج : برايشان ريختهاند و ديدهورى خود . د : ديدهورى خود .
( 50 ) - ب : باز گرفته تا . د : در آن خوشى مىباشند .
( 51 ) - د : + كه .
( 52 ) - ب : او اين سه قوم سه گروه كرده .
( 53 ) - ب : جدا كرده . د : عزلت داد و از