تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 219

مساهمون:

ص٢١٩
( 79 ) - ب : موحد آيند . ( 80 ) - الف : جز ازو . ( 81 ) - ب : خود جزو نبود . ( 82 ) - ب ، ج : كى آيد . ( 83 ) - ب : جز زيك . ج : فرا ديد نيايد . د : جز زيك فرا ديد نيايد . ( 84 ) - الف : بهانه‌اند . ب : بهانه آيد . ( 85 ) - هركه طالب از ازلست . ب ، ج ، د : هركه مطالع ازلست . ( 86 ) - الف : از اللّه بيزار . ب : با حفص گفته به تمييز از اللّه بيزار شدند . ج : با حفص گفته . د : با حفص حداد گفته . ( 87 ) - در يكى رسيدن است . د : برسيدنست . ( 88 ) - نى پيوستن . ( 89 ) - د : گفته . ( 90 ) - ب : و لامثال . ( 91 ) - د : از اينجا تا « اهل اشاركى باشى » ندارد . ( 92 ) - ب : عيان توحيد . ( 93 ) - ب : گمست . ( 94 ) - ب : مضطهد آنست . ج : مضطهران است . ( 95 ) - الف ، د : پنج است . ب : پنج آمده . ( 96 ) - ب : خداى و بس و ديگر . ( 97 ) - ب : + است . ( 98 ) - ب : « توحيد » ندارد . ( 99 ) - ب : « به غير توحيد » ندارد . ( 100 ) - الف : واسته . ب : وابسته . ( 101 ) - ب : نشسته ، ج : شسته . ( 102 ) - ب ، ج : شوريدگى . ( 103 ) - د : خود باشى . ( 104 ) - الف ، ب ، ج : بجان . ( 105 ) - ب ، د : گم . ( 106 ) - ج : آن بشارت . ( 107 ) - ب ، د : فاطمع بگويم . ( 108 ) - ب ، ج ، د : يا بى . ( 109 ) - ب ، د : « كه » ندارد . ج : كه مهر از خود برگيرى . ( 110 ) - د : يا بى . ( 111 ) - الف : آن وقت يا بى . ب : آن وقت كه از خبر . د : آن وقت يا بىخبر . ( 112 ) - ب : برسى . ( 113 ) - د : + تا آنگاه كه مرد . . . ( 114 ) - ب : شوند . ( 115 ) - ب ، ج : جز زو . جملات علم عادت شويد و معرفت . . . تا اينجا پيش از اين آمده است و نسخه د در اينجا ندارد و ضبط د درست‌تر به‌نظر مىرسد . ( 116 ) - الف : درو شاخ است . ( 117 ) - د : + كه . ( 118 ) - ب « ديده » ندارد . ( 119 ) - ب : جز زيك . ( 120 ) - ج ، د : جز زيك . ( 121 ) - د : گر اثرى گوئى ناطق گردد در توحيد صوفيان عبارت عدوان است . ( 122 ) - ب ، ج : گر اثر . ( 123 ) - ب : اشارت فريب . ( 124 ) - ب : قصه . ( 125 ) - د : + توحيد صوفيان كه به‌غايت رسد گنگ گردد . شيخ الاسلام گفت كه جنيد گفت مردمان پندارند كه . . . و به اين ترتيب د چند صفحه از مطالب را ندارد . ( 126 ) - ج : جز زو . ( 127 ) - ب : حكم و فناى . ( 128 ) - الف : در حكم او انابت اوست . ب : و تلاشى حكم انابت اوست . ج : و تلاشى در اين حكم انابت اوست . ( 129 ) - الف : در نيابت او . ( 130 ) - ب : بجهد افتتح التوحيد . ج : افتتح التوحيد . ( 131 ) - ب ، ج : و ليس . ( 132 ) - ب : عن التوحيد التوحيد علم معلوم و عن الصمدية رسم موسوم . ( 133 ) - الف : فى ناديته ناديته يتيهون . ( 134 ) - ب ، ج : غاية . ( 135 ) - ب : السقايات راضون .