( 94 ) - الف : و خلق بر هرچه جز از حق همه در . ب : جزو حق در حجاب است و از حق . ج ، د : جز ز حق در .
( 95 ) - الف : و حق دل را آنگاه متحقق گردد . د : و آنگاه حق دل را متحقق گردد .
( 96 ) - الف : هرچه جز حق همه ناديده گردد .
ب : ناديدهور كرد .
( 97 ) - ب : « پس حق ديدهور گردد » ندارد .
د : پس حق را ديده .
( 98 ) - د : « و » ندارد .
( 99 ) - ج : عز و جلّ .
( 100 ) - د : عن الاخلاص مقدم علم اخلاص است .
( 101 ) - الف : + من قبله علم الحقيقة .
( 102 ) - الف : « اند » ندارد . ب : علمى دادهاند . ج : و ديگرى را علم داده . د :
و يكى را علم .
( 103 ) - الف : و ديگر را علم دادهاند غيبى .
ب : علمى دادهاند غيبى . د : و يكى را .
( 104 ) - الف ، د : علم سه است . ب : سه آيد .
( 105 ) - د : گويد يكى را علم .
( 106 ) - الف : بيان كند كه يكى . ب : بيان گويد يكى . د : بيان گويد يكى .
( 107 ) - الف : ديگر را علم . ب : ديگر را علمى دادهاند .
( 108 ) - ب ، د : ترجمان غيب .
( 109 ) - ج : و حكم .
( 110 ) - د : از اينجا تا « و قال الجنيد » ندارد .
( 111 ) - الف : پنج است . ب : پنج آمد .
( 112 ) - ج : « و علم حقيقت » ندارد .
( 113 ) - الف : علم عادت شويد . ب : عادت شوند .
( 114 ) - ب : نشوند .
( 115 ) - الف : الغيب بربكم .
( 116 ) - الف : و علم الخبر و علم الايمان و علم الخصوص و هو علم .
( 117 ) - ج ، د : و قال الجنيد .
( 118 ) - الف ، ب ، ج : و قال الحريرى .
( 119 ) - الف ، ب : يستعمل .
( 120 ) - ج : عن طعمه .
( 121 ) - ب : + انشدنا .
( 122 ) - ب ، ج : قديتهر . د : قد تبهه .
( 123 ) - الف : طورا ا يغيبنى .
( 124 ) - ب : موجوده ، ج : مشهوده .
( 125 ) - الف : كل مغنى يخطر . د : يغنى الوجود .
( 126 ) - ب : اطرحتنى .
( 127 ) - ب : پس از اين ابيات مطالب مربوط به « توحيد ياديست از حق » را آورده است .
( 128 ) - د : از جنيد پرسيدند كه .
( 129 ) - ب : « مى » ندارد .
( 130 ) - ب ، ج ، د : كه مىرفت .
( 131 ) - الف : كه ازين علوم سخن . ب :
مانده كه ازين علم سخنى گويد . ج :
مانده در دنيا كه . د : هيچكس نيست در دنيا كه ازين علوم سخن گويد .
( 132 ) - الف ، ب : گفت .
( 133 ) - ب : است در بغداد . د : بغداد او را جنيد .
( 134 ) - د : برخواست .
( 135 ) - ب : شكر بكرد . د : شكر كرد اللّه تعالى را و جان بداد .
( 136 ) - الف : « كه » ندارد .
( 137 ) - ج ، د : سرى فرا دوستم .
( 138 ) - الف ، ج : بايستاده بود . ب : نيك بايستاده . د : مىگفت مرا گفت .
( 139 ) - ب : شكر چيست اى پسر و توكل چه بود . د : و توكل چه بود .
( 140 ) - د : « كه » ندارد .
( 141 ) - الف : روز بود . ج ، د : گفت كه .
( 142 ) - الف ، ب ، ج : تو از اللّه نصيب زبان تو بود .
( 143 ) - ب : د : بنشينى بالله بىتيمار .
( 144 ) - الف : بىجستن بود و .
( 145 ) - د : علت ايد .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 204
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٢٠٤