چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1365

انجيل و زبور و قرآن از آن سخن گفته اند ، پس بايد همهء اينها را خداى خويش بدانيم . جاثليق پاسخى نداشت بدهد ، تسليم شد و گفت : سخن ، سخن تو است و معبودى جز خداوند يگانه نيست . سپس امام ( عليه السلام ) در باب كتاب اشعيا از او و رأس الجالوت سؤال كرد . او گفت : من از آن به خوبى آگاهم . فرمود : اين جمله را به خاطر داريد كه اشعيا گفت : من كسى را ديدم كه بر دراز گوشى سوار است و لباسهايى از نور در تن كرده ( اشاره به حضرت مسيح ) و كسى را ديدم كه بر شتر سوار است و نورش مثل نور ماه ( اشاره به پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) ) گفتند : آرى اشعيا چنين سخنى را گفته است . امام ( عليه السلام ) : اى نصرانى ، اين سخن مسيح را در انجيل به خاطر دارى كه فرمود : من به سوى پروردگار شما و پروردگار خودم مى روم و " بارقليطا " مى آيد و دربارهء من شهادت به حق مىدهد ( آن گونه كه من دربارهء او شهادت داده ام ) و همه چيز را براى شما تفسير مىكند ؟ ( 1 ) جاثليق : آنچه را از انجيل مى گويى ما به آن معترفيم . سپس امام ( عليه السلام ) سؤالات ديگرى دربارهء انجيل و از ميان رفتن نخستين انجيل و بعد نوشته شدن آن به وسيلهء چهار نفر : مرقس ، لوقا ، يوحنا ومتى كه هر كدام نشستند وانجيلى را نوشتند ( انجيلهايى كه هم اكنون موجود و در دست مسيحيان است ) ، سخن گفت و تناقضهايى از كلام جاثليق گرفت . جاثليق به كلى درمانده شده بود ، به گونه اى كه هيچ راه فرار نداشت . لذا هنگامى كه امام ( عليه السلام ) بار ديگر به او فرمود : اى جاثليق ، هر چه مى خواهى سؤال كن ، او از هر گونه سؤالى خوددارى كرد و گفت : اكنون شخص ديگرى غير از من سؤال كند ، قسم به حق مسيح كه گمان نمى كردم در ميان مسلمانان كسى مثل تو باشد . ( 2 ) = + * * * + =