آثار و نوشتههاى آنان روشنگر راه عاملان احكام الهى ، و كتابهاى حديث ، مشحون از
زحمات و تلاشهاى شبانه روزى آنهاست .
سفرهاى طولانى براى فراگيرى يك حديث
در راه دريافت حديث ، و احيانا يك حك الهى از راوى نخستين ، يا منبع مطمئنى كه
دل را سكون و آرامش بخشد ، و بين او و خدا حجت تمام باشد و بتوان براى ديگران نيز به
عنوان معيار عمل و مقياس شرع ، به وديعت گذاشت سفرهاى طولانى و راه پيماييهاى
پر زحمت و دور و دراز توأم با مرارت صورت مى گرفت ، و مسافرت كننده بسيار خوشحال
مى شد كه او توانسته است به يك حديث صحيح يا به يك در پر قيمت از معارف الهى
دست يافته است . در اين مورد چند نمونه ذكر مىشود :
1 . سفر از قم به كوفه
" شيخ الطائفه " ( 385 - 460 ه . ق ) از احمد بن محمد بن عيسى ، محدث و عالم
مشهور قمى كه رايست علماى شهر را در عصر خود داشته است ، نقل مىكند كه مى گفت :
" در جستجوى حديث به كوفه رفتم . در آن شهر " حسن بن على وشاء " را ملاقات كردم
كه يكى از اصحاب امام رضا ( عليه السلام ) بود . از او خواستم كه كتاب علاء بن رزين وابان بن عثمان
را به من بدهد . وقتى كتابها را به من داد ، گفتم از شما مى خواهم كه اجازهء روايت كردن اين
دو كتاب ر نيز به من بدهيد . حسن بن وشاء گفت : خدا تو را رحمت كند ، چه عجله اى
دارى ؟ برو از روى آنها بنويس بعد سماع كن ( شنيدن حديث ) . گفتم : از حوادث روزگار
ايمن نيستم . گفت : اگر من مى دانستم كه كسى مانند تو طالب حديث خواهد بود احاديث
بسيارى را فرا مى گرفتم ، زيرا من در اين مسجد ( مسجد كوفه ) نهصد نفر از مشايخ حديث
را درك كردم كه همگى مى گفتند : " حدثنى جعفر بن محمد ، حدثنى جعفر بن
محمد ( صلى الله عليه وآله ) " جعفر بن محمد مرا روايت كرد " .
2 . سفر از بصره به كوفه
" ابو ايوب سليمان منقرى " يكى ديگر از محدثين عاليقدر مى گويد :
" بيش از بيست و چند بار از بصره براى گرفتن يك حديث ، به كوفه سفر كردم تا در