مى گفتند . تمام فضا ، يكپارچه گريه و ناله بود .
خطبهء حضرت سجاد ( عليه السلام ) نزديك مدينه
در اين هنگام ، امام سجاد ( عليه السلام ) با دست خود اشاره كرد كه ساكت شويد . فورا مردم
ساكت شدند . آنگاه به ايراد سخن پرداخت :
" سپاس خداوندى راست كه پروردگار دو جهان و فرمانرواى روز جزا و آفرينندهء همهء
مخلوقات است آن خداوندى كه از ادراك عقلها دور ، و رازهاى پنهان ، نزد او آشكار است أ
خداوندى را به خاطر برخورد با گرفتاريها و سختيهاى روزگار و داغهاى دردناك و
گزندهاى غماندوز و مصيبتهاى بزرگ و سخت و اندوه آور وبليت سنگينى كه به ما رسيد ،
سپاس مى گزارم .
اى مردم ! حمد خداى را كه ما را با مصيبتهاى بزرگ و حوادث گونه گون كه در راه
اسلام واقع شد ، امتحان كرد . همانا ابا عبد الله و عترت او كشته شدند و زنان او اسير
گرديدند و سر مقدس او را بر بالاى نيزه در شهرها گردانيدند و اين مصيبتى است كه در
جهان اسلام نظير و مانندى ندارد .
اى مردم ! كدام يك از افراد شما پس از وقوع اين مصيبت دلشاد خواهد بود ؟
كدام دلى است كه از غم واندوه خالى بماند ؟ و كدام چشمى است كه از ريختن اشك
خوددارى كند ؟ در صورتى كه هفت آسمان بر او گريستند و اركان آسمانها به خروش آمد
و اطراف زمين ناليدند و شاخههاى درختان و ماهيان و امواج درياها و فرشتگان مقرب و
همهء اهل آسمان ها در اين مصيبت عزادار شدند .
اى مردم ! كدام دلى است كه از كشته شدن حسين ( عليه السلام ) از هم نشكافت ؟
اى مردم ! كدام دلى است كه بر او نگريد و كدام گوشى است كه بتواند اين مصيبت
بزرگ را كه بر اسلام رسيده است بشنود ولى كر نشود ؟
اى مردم ! ما را پراكنده ساختند و از شهرهاى خود دور نمودند . گويا ما از اهل تركستان
يا كابل هستيم ؟ اين همه جنايات هنگامى رخ مىدهد بى آنكه ما مرتكب جرم و گناهى
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 835
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٨٣٥