دشمن خود با سلم ومحاربه ننمود و پيروزى را با صلح و ترك جنگ به دست آورد و آتش
جنگ را خاموش ساخت عار شناى آن را ظاهر ساخت و مصلحت همان بود كه جز با صلاح
جنگ نكند نه با سلاح ، با اعمال و كارهاى صلح آميز دشمن را ذبح كند نه با قتال ونبال ،
آنچنان كه حركت و نهضت برادرش حسين ( عليه السلام ) بر طاغوت زمان خود همان بود كه با او
مقاتله ، ومحاربه نمايد خود و اصحاب خود را به كشتن دهد و اهل و عيال و امانتهاى
رسالت را به اسارت بكشاند و همين امر در عالم سياست و قوانين غلبه وكياست با قطع
نظر از اوامر الهى و مشيت ازلى همان بود كه صورت پذيرفته است واجب متغين در
شرايط امام حسن ( عليه السلام ) و موقعيتى كه قرار داشت جز صلح با فرعون زمان چيز ديگرى نبود
حقيقتى كه وجود دارد آنست اگر صلح امام حسن ( عليه السلام ) و شهادت امام حسين ( عليه السلام ) نبود
براى اسلام ، اسم و رسمى باقى نمى ماند و تمام تلاشها و كوششهاى مقام شامخ
رسالت ( صلى الله عليه وآله ) و آنچه از خير ، بركت هدايت و رحمت آورده بود تباه مى گرديد چون ابوسفيان
و بخل او معاويه و نسل او يزيد تمام سعى و كوششان متمركز بود كه اسلام را به آن دوران
جاهليت برگردانند و همان عبادت لات ، عزى وجبت را مرسوم سازند . شايد اشاره به
همين جايى كه پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) مى فرمايد : " حسن و حسين امام هستند خواه قيام ورزند
يا قعود نمايند . شايد قصد دارد فرمود باشند حسن امام است در قعود خود ، و حسين هم
امام است در قيام و نهضت خود " . ( 1 )
كريم اهل بيت ( عليه السلام )
سخاوت و گشوده بودن دست انسان يكى از علائم و نشانههاى ايمان و باور قلبى افراد
مى باشد پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) مى فرمايد : " دو خوى نيك است كه خداوند آن دو را دوست
مى دارد : " حسن خلق و سخاوت " و در جاى ديگرى مى فرمايد : " سخاوت از نشانههاى
ايمان است " . سخاوت از پاكى قلب و از فضايل نفسانى سرچشمه مى گيرد و مشعر آنست
كه در قلب انسان رأفت و رحمت نهفته است وطبعا اين خوى نيك وقتى فضيلت شمرده
هامش
1 . پيشگفتار امام كاشف الغطاء بر كتاب " حياة الأمام الحسن " تأليف شيخ باقر قرشى در سال
1373 ه . ق .