مردم قيامت مى رسد كه اى مردم اى آن مردمى كه سرپرستى يتيمان آل محمد ( صلى الله عليه وآله ) را
به عهده گرفته ايد ، يتيمانى كه پدران روحانى و رهبران دينى خود را از دست داده و سايه
راهبرى از سر آنها كوتاه گشته چنين يتيمانى را تحت مراقبت و تعليم خويش قرار دهيد
اى علما و رهبران دينى بدانيد كه اين يتيمان شاگردان شماها مى باشند همان
شاگردانى كه سرپرستى آنها را به عهده گرفته و آنان را تحت مراقبت خويش قرار
مى دهيد . بايد شما اندام وجود و شخصيت آنان را در دنيا با پوشاك گرانقدر علم و دانش
بيارائيد تا آنان به نوبه خود به ميزان علوم و معارف خويش ، قامت شخصيت روحى
ديگران را با چنان جامه نورانى و روشنائى بخش بيارايند .
در روز قيامت همين شاگردان كه بايد آنان را ( ايتام آل محمد " ص " ) ناميد ، صد هزار
جامه و پوشش نورانى بر اندامشان قرار مى گيرد كه همين شاگردان نيز به نوبه خود بر
قامت شاگردان خويش به همان اندازه جامههاى نورانى مى پوشانند . سپس خداوند
چنين فرمان مىدهد .
( كه بر نورانيت وجود چنين افراد بزرگوار و دانشمند دينى بيفزائيد ) و قامت آنان را
پيوسته از اين خلعت ها بپوشانيد و برابرها بر آن اضافه كنيد تا آنگاه كه تكميل گردد و از
اين جامه ها آنچه از آن دانشمندان و معلمان بود در حد كمال بر اندام آنها پوشانده
مىشود و اين افتخار پيش از آنكه جامههاى فاخر و نورانى خود آنها بر قامت آنان
پوشانده شود و دو چندانش سازند نصيب آنان مى گردد . بدينسان مقام و مرتبه آنان به
كمال لايق خود مى رسد و بر مقام و منزلت شاگردانى كه چنين جامههايى فاخر را بر آن
پوشانده است مزيت و برترى مى يابند " .
فاطمه زهرا " س " پس از پايان بردن اين سخن پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به آن زن گفت كه تار و پود
اين جامه ها از تمام پديدههايى كه آفتاب بر آنها مى تابد يك ميليون بار با ارزش تر
و بهتر است زيرا همه پديدههاى هستى آميخته به ظلمت و تاريكى و دستخوش كدورت
و تيرگى هستند . ( سخنان فاطمه ( عليه السلام ) و بيان پيامبر گرامى اسلام ( صلى الله عليه وآله ) كه فوقا ذكر شد اين
حقيقت را براى ما بازگو مىكند كه علماء و دانشمندان و نيز دانشجويان البته دانشمندان
و دانشجويانى كه بينش دينى و الهى را دارا هستند در روز قيامت به چنان مرتبتى تعالى
مى يابند كه سراپا نورانيت و روشنائى اند و هيچ گونه حاجب و پردهاى تاريك در برابر
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 346
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٣٤٦