كارها و بر طرف ساختن اختلافها . . . خدا را ، خدا را ، دربارهء يتيمان ، مبادا يك وعده گرسنه
بمانند و يك لحظه مورد توجه نباشند . خدا را ، خدا را ، دربارهء همسايگان ، اين سفارش
پيامبرتان است كه حق همسايگان را رعايت كنيد . . . . خدا را ، خدا را ، در باره قرآن مبادا
ديگران به قرآن عمل كنند وشما نكنيد . . . . خدا را ، خدا را ، خدا را ، درباره كعبه ، تا هستيد
خانهء خدا را از خود خالى مگذاريد . . . . خدا را ، خدا را ، دربارهء جهاد . . . با مال و جان و با زبان
در راه خدا جهاد كنيد ، به هم بپيونديد و به حال يكديگر برسيد ، به هم پشت مكنيد و از
يكديگر مبريد . امر به معروف و نهى از منكر را ترك نكنيد ، اگر امر به معروف و نهى از منكر
را ترك كنيد ، بدترينان بر شما حكومت مى كنند . در زمانى كه بدترين كسان حكومت
كنند ، هرچه دعا كنيد ، خداوند مستجاب نخواهد كرد . . . . سپس مولاى متقيان ، لحظه اى
بيهوش شد ، آنگاه به هوش آمد . . . و روى به خاندان خود كرد : شما را به خدا مى سپارم ، خدا
همه شما را به راه حق وراست بدارد ، سپس گفت : اى فرشتگان خدا ، درود بر شما . و بعد
آياتى از قرآن را بدين معنى خواند : خدا با مردمى است كه عمر خود را با تقوى
و پرهيزگارى گذرانند ، و مردمى كه همواره كار نيك مى كنند .
و لحظهاى بعد آرام و بريده صدا در داد : " اشهد ان لا إله الا الله ، وحده لا شريك له ،
و اشهد ان محمدا عبده ورسوله " . . . .
اوائل شب بود كه خبر شهادت على ( عليه السلام ) در كوفه منتشر گرديد . در و ديوار كوفه به لرزه
در آمد ، و از هر سو صداى شيون به گوش مى رسيد . جمعيت خانه على ( عليه السلام ) را همانند
نگين انگشترى در برگرفتند و صداى ناله مردم همه جا به گوش مى رسيد .
مردم انتظار داشتند جنازهء على ( عليه السلام ) از خانه بيرون بياورند و تشييع كنند ، اما امام
حسن ( عليه السلام ) بيرون آمد و از مردم خواست به خانههاى خود بروند ، و در حق آنها دعا كرد .
آنگاه كه جمعيت متفرق شد ، امام مجتبى ( عليه السلام ) طبق وصيت پدر ، آن حضرت را غسل داد
و كفن نمود و در تابوتى گذاشت . سپس به همكارى چند نفر از نزديكان و دوستان
صميمى ، تابوت را بلند كردند و بر سر شانه ها گذاشتند و آن قدر رفتند تا به سرزمين نجف
رسيدند و پيكر پاكش را در آنجا دفن كردند و قبرش را مخفى و پنهان نگه داشتند . . .
آرى . . . بدين ترتيب مجسمه علم و تقوى و مرد فضيلت و شهامت ، به لقاى آفريدگار
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 277
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٢٧٧