( 7 ) همانا تو خدايى هستى كه بي اندازه احسان مىكنى ونعمت بزرگ مىبخشى ، بسيار بخشندهء بزرگوار هستى وصاحب عظمت وبزرگى مىباشى .
دعاى شانزدهم :
طلب آمرزش
( 1 ) پروردگارا ، اى آنكه گناهكاران به سبب رحمتش ، فريادرس مىطلبند .
( 2 ) واى آنكه بيچارگان بياد احسان أو فرياد وزارى مىكنند .
( 3 ) واى آنكه خطاكاران از ترس أو با آه وناله مىگريند .
( 4 ) اى آرام دلهاى متوحش سرگردان ، اى گشايش دلهاى اندوهگين وشكسته ، واى فريادرس انسانهاى خوار وتنها مانده ، اى ياور هر نيازمند رانده شده .
( 5 ) تويى كه به گسترهء علم ورحمتت بر همهء موجودات احاطه دارى .
( 6 ) وتويى كه براي هر آفريدهاى ، بهرهاى در نعمتهايت قرار دادهاى .
( 7 ) تويى كه بخشش وعفوت از كيفرت برتر است .
( 8 ) تويى كه رحمتت بر غضبت پيشى مىگيرد .
( 9 ) وتويى كه بخشش وفضلت از منعت بيشتر است .
( 10 ) تويى كه همهء آفريدگان را از رحمت واسعهء خود ، وسعت عطا كردهاى ( وبه همه مخلوقات ، بهرهء كامل بخشيدهاى ) ( 11 ) تويى كه از عطا وبخشش خود به خلق ، پاداش نمىخواهى .
( 12 ) وتويى كه در كيفر گناهكاران افراط ( زيادة روى ) نمىكنى .
( 13 ) ومن اى خدا ، بنده توام كه أو را به دعا امر فرمودى وأو لبيك وسعديك گويان اظهار كرد كه اينك منم ، اى پروردگار بندهاى كه در پيشگاهت به خاك ذلّت وعبوديت افتاده .
( 14 ) منم آنكه خطاها بر پشتش بس سنگينى كرده است ومنم آنكه عمرش در گناه فانى شده است . ومنم آنكه با ناداني تو را نافرمانى كرده در حالي كه تو شايستهء نافرمانى أو نبودى .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 79
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص٧٩