دعاى چهل وچهارم :
در آغاز ماه رمضان
[ - ( 1 ) شكر خداوندى را سزاست كه ما را به حمد وستايش خود هدايت فرمود وما را از سپاسگزاران قرار داد تا نسبت به احسان أو سپاس گوييم وأو به ما پاداش نيكوكاران را عطا فرمايد .
( 2 ) وسپاس خداوندى را كه ما را براي دين خود بر گزيد وآيينش را اختصاصا به ما ارزانى داشت وما را در طريق احسانش به پيش برد تا با لطف أو به سوى رضوانش حركت كنيم . ستايشى كه آن را از ما قبول فرمايد وبا آن از ما خشنود گردد .
( 3 ) وستايش خدايى را سزاست كه يكى از راههاى رضوانش را ماه خودش يعنى ماه رمضان قرار داد ، ماه روزه ، ماه اسلام ، ماه طهارت ، ماه پاكسازى درونى وماه قيام ، ما هي كه در آن قرآن به عنوان كتاب راهنمايى مردم همراه با حجتهاى روشن هدايت وبراهين جدا كنندهء حق از باطل نازل شده است .
( 4 ) پس خداوند برترى ماه رمضان را بر ديگر ماهها از اين راه نشان داده كه در اين ماه محّرمات زياد وفضيلتهاى آشكار ومشهوري مقرر شده است . ولذا از باب بزرگداشت اين ماه ، چيزهايى را كه در ديگر ماهها حلال است ، در ماه رمضان حرام شمرده وبه خاطر تكريم آن ، خوردنيها ونوشيدنيها را ممنوع فرموده است . وبراي آن وقت خاصي مشخص كرده كه نه اجازه مىدهد در اين وقت تقديمى صورت گيرد ونه تأخيرى .
( 5 ) وفضيلت يك شب از شبهاى اين ماه را بر فضيلت شبهاى هزار ماه ديگر ترجيح داده ونام آن را شب قدر نهاد كه در آن فرشتگان وجبرائيل در مورد هر امرى با اجازهء پروردگار نازل مىشوند ، شبى كه تا طلوع سپيده شب سلامت است وهنگام نزول بركات هميشگى بر هر كس از بندگانش كه بخواهد وآنچه كه حكم وفرمانش اقتضا كند .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 187
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص١٨٧