( 8 ) خدايا همان گونه كه به وسيلهء قرآن ، حضرت محمد صلّى اللّه عليه وآله را نشانهاى براي راهيابى به سوى خودت نصب فرمودى وعترت طاهرينش را شاهراه رضايت خودت قرار دادى ، پس بر أو وخاندانش درود فرست وقرآن را براي ما همچون وسيلهاى قرار ده كه به شريفترين مراتب كرامت نايل آييم وآن را نردبانى ساز كه با آن به جايگاه سلامت دست يابيم ووسيلهاى قرارش ده كه با آن در عرصهء قيامت نجات يابيم وآن را راهى قرار ده كه با گام نهادن در آن به نعمتهاى دار جاويد دست يابيم .
( 9 ) خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه وآله وآل أو درود فرست وبه وسيلهء قرآن ، سنگينى بار گناه را از دوش ما كم كن وبه ما خوبيهاى صفات نيكان را عطا فرما وما را پيرو كساني گردان كه در راه رضاى تو نيمههاى شب ودر ساعات روز به تلاوت قرآن مشغولاند . تا از اين طريق در پرتو طهارت قرآن ما را از هر پليدى پاك گردانى وما را دنباله رو كساني سازى كه از پرتو قرآن ، نور گرفتهاند وآرزوها آنان را از عمل صالح باز نداشته وگرفتار غرور وفريبشان نساخته است .
( 10 ) خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه وآله وآل أو درود فرست ودر تاريكىهاى شب قرآن را مؤنس ما وحافظ ما از فريبها ووسوسههاى شيطان قرار ده وبه وسيلهء قرآن گامهاى ما را از رفتن به سوى معاصي باز بدار وزبانهاى ما را از فرو غلطيدن در سخنان باطل - بدون تحمل ضرر وآفت - لآل كن . وقرآن را وسيلهاى براي بازداشتن أعضاء ما از فرو رفتن در گناهان قرار بده وبا آن پردههاى غفلت دل ما را براي عبرت گيرى باز كن ، تا اينكه فهم شگفتيهاى قرآن وپندگيرى از حكمتها ومثالهاى آن را بر دلهاى ما عنايت فرمائى ، مثالها وحكمتهايى كه كوههاى سخت واستوار از تحمل بار آنها عاجزاند .
( 11 ) خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه وآله وآل أو درود فرست ودر پرتو قرآن ، صلاح ظاهر ما را هميشگى كن وبا قرآن ، خطر وسوسههاى شيطانى را از باطن سالم ما به دور دار وزنگارهاى قلوب ودلبستگىهاى گناهان ما را با قرآن بشوى . ونابسامانيهاى زندگى ما را با قرآن سامان بخش ودر روز محشر وعرضهء اعمال تشنگى دلهاى ما را با قرآن سيراب كن ودر روز سختى بزرگ ( قيامت ) در پناه قرآن بر ما لباس امنيت بپوشان .
( 12 ) خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه وآله وآل أو درود فرست وكاستى وفقر ما را با قرآن جبران كن كه تنگدستى بر ما غلبه نكند وأسباب خوشى وآسايش در
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 179
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص١٧٩