و من قال لك أنا فقل أنت ، و لا تدع شيئا و ان أحاط به علمك و تحققت به معرفتك ، و لا تكشف سرك إلا لمن هو أشرف منك في الدين فتجد الشرف ، فان فعلت ذلك أصبت السلامة و بقيت مع الله عز و جل بلا علاقة .
[ ( ترجمه ) ]
و براى اينكه بهتر از مزاياى سلامتى دل و دين استفاده كنى ، به سوى مجالس بندگان صالح حركت كرده و از محضر آنان كسب فيض كن . و با همرديفان و همنوع خود به مفاخرت و خودستايى مپرداز ، و با مخالفين و دشمنان به منازعت و اختلاف مشغول مباش . و اگر كسى خودستايى كرده و من و من گفت ، در جواب او بگوى تو هستى و سكوت و قبول ، خود بينى و خودستايى او را خاتمه بده . هرگز چيزى را بطور قطع دعوى مكن ، اگر چه در اطراف آن تحقيق و بررسى كرده ، و علم و يقين پيدا كرده باشى . و اسرار و حقايقى را كه آگاه شدى پيش ديگران فاش مكن ، مگر براى اشخاصى كه از لحاظ معرفت و روحانيت و سلوك از تو پيشروتر هستند ، و مذاكره نمودن با اين اشخاص موجب ترقى و شرف و استفادهء تو خواهد بود . و هر گاه به اين آداب و شرائط عمل كردى ، توفيق سلامتى دين و دل را پيدا كرده ، و به دل خالص و دين پاك و بدون وابستگىهاى قلبى و آلودگىهاى روحانى از حضور و خشوع در پيشگاه پروردگار متعال مستفيد گردى .
[ ( شرح ) ]
خودستايى و خود بينى و دعوى كردن و اظهار مقام نمودن از آثار و عواقب كسالت قلب و سالم نبودن دل است ، و لازم است با داروى عزلت و صمت و غربت و معاشرت با صلحاء و اولياء و انوار الهى اين امراض را بر طرف كرد . و براى سالم و محفوظ ماندن دين ؛ لازمست از معاشرتهاى مفسد و گفتگوهاى نفسانى و مذاكراتى كه بر خلاف حق و اخلاص است و اظهاراتى كه شايسته نيست ، دورى و پرهيز كرده ، و پيوسته رضاى پروردگار متعال را در نظر گرفت .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 104
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٠٤