متولد شدهاند . « 1 »
شاعر را بشناسيم
او ابو الرياض شيخ ابراهيم ، پسر شيخ على ، پسر شيخ حسن ، پسر شيخ يوسف ، پسر شيخ حسن ، پسر شيخ على بلادى بحرانى است كه يكى از بزرگان و فضلاى بحرين بود و به ادبيات و سخنسرايى شهرت داشت و بنا بر آنچه از بعضى تذكرهها برمىآيد ، وى از اجداد بزرگ مؤلف كتاب انوار البدرين مىباشد . وى منظومهاى دارد به نام الاقتباس و التضمين من كتاب اللّه المبين فى اثبات عقايد الدين كه يك اثر استدلالى و مشتمل بر چند روضه است و در هريك از روضههاى آن ، يكى از امامان معصوم عليهم السّلام را ستوده است ، و از اين حيث كنيهء ابو الرياض به او دادهاند . ديوان اشعارش به خط شاگردش شيخ ابو محمّد شويكى كه به شرح حالش خواهيم پرداخت ، در دست است ؛ اين شخص ديوان او را به سال 1150 تصحيح كرده است . ديوانش مشتمل بر قصايدى چند به عدد حروف است كه به ترتيب حروف آورده ، و 132 بيت در بابهاى پنجگانهء توحيد و نبوت و امامت و عدل و معاد سروده است و در اصول پنجگانهء اسلام نيز قصيدهء ميميهاى دارد كه 108 بيت است .
پدر اين شاعر ، شيخ على يكى از مشاهير روزگار خود بود كه صاحب حدائق در لؤلؤة البحرين از او ياد كرده و گفته است : وى استادى فاضل در عربيت و معقولات ، مدرس و امام جماعت ، و معاصر شيخ سليمان پسر عبد اللّه ماحوزى بوده است و صاحب رياض الجنة احوال او را در روضهء چهارم آورده است . شيخ حسن جد اين شاعر ، و همچنين جد اعلاى او شيخ يوسف بن حسن ، از فضلا بودهاند و همين شخصيت اخير را شيخ حر در امل الآمل فاضلى متبحر و شاعرى اديب در ميان معاصرانش معرفى كرده است .
هامش
( 1 ) . اين ابيات را از ديوان خطى شاعر نقل كرديم . در اين ديوان ، شعرى ديگر در موضوع غدير نيز وجود دارد .