ممكن نيست آن آيهء شريفه دربارهء او نازل گشته باشد . كسانى كه چنين حرفى زدهاند ، آيه را از شأن نزولش بگردانيده و اين حقايق روشن را نديده گرفته و از ياد بردهاند .
45 - چنان كه در تاريخ الخلفاء سيوطى آمده « 1 » ، ابن عساكر از ابن عباس اين روايت را ثبت كرده است : اگر مردم به خونخواهى عثمان برنخاسته بودند ، سنگ از آسمان برايشان مىباريد . اين را قرمانى هم نوشته است . « 2 »
از راوى اين حرف ادعايى و بىسند كه به علامهء امت ، ابن عباس نسبت داده شده ، بايد پرسيد : آيا خونخواهى عثمان كار پسنديده و مشروعى بوده كه مايهء خشنودى خدا و پيامبر است يا نه ؟ اگر هست ، پس چرا پيامبر اكرم به امير المؤمنين على وصيت كرده كه با پيمان شكنان و ستمكاران منحرفى كه به خونخواهى عثمان برخاستهاند ، بجنگد ؟ و چرا به برجستهترين اصحابش توصيه مىكند كه وقتى آنها بر على تاختند ، به يارى او برخيزند ؟ و چرا به كسانى كه در آن دو موقعيت به دشمنى على برخيزند اخطار مىنمايد و از جنگيدن عليه او برحذرشان مىدارد و مىگويد كه اگر عليه او بجنگند ، ظالم خواهند بود ؟ « 3 »
وانگهى مولاى متقيان چرا عليه خونخواهان عثمان پيكار مىكرده ، گذشته از اينكه با آنان در خونخواهى شركت نمىجست ؟ چرا نهتنها قاتلان عثمان را تحويل خونخواهان نداد ، بلكه ايشان را در پناه خويش گرفت ؟ و مىدانيم كه او آن شخصيتى است كه با حق در گردش است و هرجا كه او باشد ، حق همانجاست ، و با قرآن است و قرآن با وى ، و از هم جدايى نمىپذيرند تا آن دم كه در رستاخيز با هم به ديدار پيامبر اكرم درآيند . « 4 »
اصحاب عادل و راسترو چطور همراه امام با شورشيانى كه مدعى خونخواهى عثمان بودند ، جنگيدند ؟ مىدانيم كه در جنگ جمل برجستهترين چهرههاى اصحاب و شخصيتهاى امت زير پرچم على عليه السّلام قرار داشتند و در جنگ صفين امام حسن و امام
هامش
( 1 ) . تاريخ الخلفاء 110 .
( 2 ) . اخبار الدول ، در حاشيهء الكامل : 1 / 214 .
( 3 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 3 / 188 - 195 .
( 4 ) . همان : 3 / 176 - 180 .