ام حبيبه بر در مسجد ايستاد و گفت : بگذاريد ما اين مرد را دفن كنيم ، و گرنه جامهء پيامبر خدا را بيرون مىآورم . در نتيجه ، اجازه دادند تا او را دفن كنند .
همو از قول ابى زناد آورده است كه نائله همسر عثمان شبى كه او را دفن كردند ، با چراغى همراه جنازه بيرون آمد و گريبان دريده فرياد مىزد : آه بر عثمان ! آه بر امير المؤمنين ! جبير بن مطعم به او گفت : چراغ را خاموش كن ، مگر نمىبينى چه كسانى روبروى در ايستادهاند ؟ پس چراغ را خاموش كرد . به بقيع رسيدند . جبير بر جنازه نماز خواند و حكيم بن حزام و ابو جهم و نيار بن مكرم و نائله و ام البنين ، دو همسر عثمان از پى او نماز گزاردند . نيار و ابو جهم و جبير به داخل گودال رفتند . چون دفنش كردند و سر گور را پوشاندند و هموار ساختند ، پراكنده شدند .
ابو عمر مطلب را به اين عبارت آورده است كه چون دفنش كردند ، گورش را پوشاندند و پنهان ساختند .
سمهودى اين مطلب را به نقل از ابن شبه از قول زهرى در كتاب خويش ثبت كرده است . « 1 »
ابن جوزى و محب طبرى و هيثمى از عبد اللّه بن فروخ روايت كردهاند كه گفت : من شاهد بودم كه عثمان بن عفان را با لباسش و بدون اينكه غسلش بدهند ، دفن كردند .
محب طبرى مىگويد : اين روايت تاريخى را بخارى و بغوى ثبت كردهاند . ابن اثير در الكامل و ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغة مىنويسند كه عثمان را غسل ندادند و در جامهاش كفنش كردند .
ابو عمر در استيعاب از قول مالك مىنويسد : چون عثمان ، رضى اللّه عنه ، كشته شد ، سه روز نعش او در زباله افتاده بود و شب روز سوم دوازده نفر « 2 » آمدند ، از جمله حويطب
هامش
( 1 ) . وفاء الوفاء : 2 / 99 .
( 2 ) . روايات تاريخى مربوط به اين موضوع متفقند بر اينكه كسانى كه عهدهدار كفن و دفنش شدهاند ، چهار نفر بودهاند . محب طبرى مىگويد : همچنين گفته شده كسانى كه عهدهدار كفن و دفنش شدهاند ، پنج يا شش نفر بودهاند ، چهار مرد و دو زن كه عبارت بودند از : نائله و ام البنين .