- و اكنون ، دست برداشته ، شما را مىخوانم كه : اى تبار محمّد ! دست مرا بگيريد و جز شما كيست
- كه در روز رستاخيز بهميانجىگرى گنهكاران برخيزد ؟
اين قصيده را شيخ هادى ( م 1235 ) تخميس نموده است ، پسر شيخ احمد نحوى نيز اين قصيده را تخميس نموده است و اول آن اين است :
- هركس فرزندان ستودهترين پيامبران - احمد - را خشنود بدارد ، رستگار است .
- - همان پيشوايان راستينى را كه از براى رهايى به آنان خرسندى دادهايم -
- خنك آنكه در راهنمايى خويش از آنان وام بخواهد .
- آنانند گروهى كه در چهرهء ايشان فروغ پيامگزارى مىدرخشد و نشانههاى پيشوايى پرتوافشانى مىكند .
و هم برسى است كه دربارهء خاندان پاك پيامبر عليهم السّلام گويد :
- بايستهها و شايستهها و داستان من شمائيد و همهء هرچه دارم از شما است .
- آنگاه كه نماز مىگزارم ، رو به سوى شما دارم و چون بر آستان شما مىايستم ، پيشوايى مىيابم .
- خيال شما همواره در برابر ديدهء من است و مهر شما سرشته در دلم .
- اى سروران و پيشروان من ! با مژگان چشمم خاك آستان شما را مىروبم و مىبوسم .
- زندگى خود را ويژهء ستايشگرى و بازگوگرى داستان شما گردانيدم . بپذيريد و مهربانى كنيد !
- از برترى خويش بر « حافظ » ببخاشييد ! وى را نيكوى كنيد و فردا رهايى را ارزانىاش داريد !
و هم از او است كه دربارهء خاندان پاك پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گويد :
- اى خاندان طه ! شما اميد من و - در روز رستاخيز - پشتوانهء منيد .
- اگر گناه زمينه را بر من تنگ گرفته است ، دوستى شما - در روز شمار - آن را فراخى مىبخشد .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 70
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٧٠