- و پيامبر از مكارم اخلاق هدايتگر خويش ، به طرز خاصى بهرهمندش فرمود و سرانجام ، او را برادر خود خواند .
- رسول خدا فاطمهء زهرا را به همسرى او درآورد و افزود كه اى على ، تو از منى و او را نيز برادر خود لقب داد .
- و در روز غدير خم او را بدين نشان مفتخر فرمود كه هركه من مولاى اويم ، تو نيز مولاى او هستى .
- و اگر در افتخارات زندگىاش جز داستان خيبر نبود ، تنها همان او را كفايت مىكرد . « 1 »
شاعر را بشناسيم
ابو سالم ، كمال الدين محمد بن طلحة بن محمد بن حسن قرشى عدوى نصيبينى شافعى مفتى رحّال كه يكى از بزرگان و سرآمدان است ، پيشواى فقه شافعى بوده و در حديث و اصول و مسائل خلافى و ادبيات و نويسندگى مهارت داشته و در قضاوت و خطابه بر همه مقدم بوده و در زهد و پارسايى شهرت داشته است .
او در نيشابور از ابو الحسن ، مؤيد بن على طوسى و زينب شعريه « 2 » استماع حديث كرده و در حلب و دمشق و ديگر شهرها به نقل حديث پرداخته است و حافظ دمياطى « 3 » و مجد الدين بن عديم « 4 » و فقيه حرمين ، كنجى « 5 » در كفاية الطالب از او روايت كردهاند .
هامش
( 1 ) . مطالب السئول ؛ الصراط المستقيم ، بياضى ؛ التهاب مثير الاحزان .
( 2 ) . زينب دختر عبد الرحمن بن حسن جرجانى و مادر مؤيد بوده و در سال 615 ه وفات كرده است . او زنى فقيه بوده و از جماعتى از علماى بزرگ روايت كرده و اجازهء حديث گرفته است . تولد و وفاتش در نيشابور بوده است .
( 3 ) . ابو محمد ، عبد المؤمن بن خلف بن ابى الحسن دمياطى شيخ محدثان است . او در آخر سال 613 ه متولد شده و در سال 705 ه وفات كرده است . همو اساتيد بسيارى افزون بر هزار و سيصد نفر داشته و كتابى در دو جلد در شرح حال آنان نوشته است .
( 4 ) . او قاضى القضات عبد الرحمن بن عمر بن احمد بن عديم حلى دمشقى حنفى است كه در سال 677 ه وفات كرده است .
( 5 ) . او ابو عبد اللّه محمد بن يوسف قرشى شافعى است كه در سال 658 ه وفات كرده است .