25 - ديوان شعر .
المنصور باللّه بدون آنكه تبليغى دربارهء امامتش بشود ، در اين راه تلاش و مبارزه مىكرد و در اينباره كوششهاى فراوانى داشته است . ابتداى دعوتش در ماه ذيقعدهء سال 593 ه بود و در ربيع الاول سال 594 ه مردم با او بيعت كردند . او مبلغانش را به سوى خوارزم شاه ( م 622 ) فرستاد و سلطان آنها را با گرمى پذيرفت و مدتى در يمن به او منصب زعامت داد ، تا آنكه در سال 614 ه فوت كرد . تولد وى در سال 561 ه بوده است .
از بهترين اشعارى كه بعد از مرگش دربارهء او گفته شده ، شعرى است كه پسرش الناصر لدين اللّه ، ابو القاسم محمد بن عبد اللّه سروده و آن چهل و يك بيت است .
در كتاب الحدائق الوردية دربارهء شخصيت او در حدود شصت صفحه نوشته شده كه بر بخشى از كتابها و سخنرانىهايش در مورد تبليغات مذهبى و مجاهداتش و نيز مقدار زيادى از مناقب و كرامات و مقامات و اشعارش اشتمال دارد .
صاحب حدائق فرزندان ذكورش را چنين برشمرده است :
محمد الناصر لدين اللّه ، احمد المتوكل على اللّه ، على ، حمزة كه در كودكى فوت كرد ، ابراهيم ، سليمان ، حسن ، موسى ، يحيى ، ادريس كه در كودكى مرد ، قاسم ، فضل كه فوت كرد ، جعفر و عيسى كه فرزند نداشتند ، داود و حسين .
دخترانش نيز از اين قرار بودند :
زينب ، سيده ، فاطمه ، حمانه ، رمله ، نفيسه ، مريم ، مهديّه ، آمنه و عاتكه .
در جلد دوم كتاب نسمة السحر فيمن تشيع و شعر نيز شرح حال المنصور باللّه آمده است .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 563
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٥٦٣