تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسى ) — صفحة 495

مساهمون:

ص٤٩٥
مايل بود يك نفر خزرجى به اين افتخار نايل آيد ) . - و براى قوم خود اين فضيلت را ذخيره مىكرد و خداوند رحمان جز براى امام ما فرزند ابو طالب آن را نخواسته بود . - مانع راه را خداوند به سفيدى برص مبتلا ساخت و فضيلت را نصيب آقايى چون على بن ابى طالب عليه السّلام كرد كه جامع همهء صفات نيك بود .

پيرامون شعر

اين قصيده يكى از قصايد برجسته و گرانبهاست و به طور مقطّع ، آن را در كتابها مىتوان بدست آورد . قصيده را با شرحى مشتمل بر احاديثى در فضايل امير المؤمنين عليه السّلام كه آن را شاعر در يك يا دو بيت يا بيشتر ، به نظم آورده است ، پيدا كرديم كه تعداد ابياتش به 160 بيت مىرسد ، ولى در آن چند بيت داخل كرده‌اند كه با مذهب مفجّع ، و عقيدهء او ناسازگار است . اين ابيات را برخى از مخالفانش بدان ضميمه كرده‌اند و شرح آنها را متناسب با ديگر ابيات اصلى ، در شرح قصيده نيز وارد كرده‌اند . براى مثال دربارهء سرور مكه ابو طالب ، پدر مولا امير المؤمنين عليه السّلام و دربارهء پدر ابراهيم خليل مطالبى ذكر شده كه احدى از اصحاب اماميه ، رضوان اللّه عليهم ، قائل بدانها نيست ، تا چه رسد به مفجع كه خود از شخصيتهاى بزرگ شيعه و از علما و شعراى روشنگر و آگاه آنان است . به گمان مىرسد اين شرح نيز از خود مفجع باشد و به نظر مىرسد سخن شيخ الطايفه در الفهرست و مرزبانى در المؤتلف و المختلف و حموى در معجم الادباء آنجا كه كتابهايش را برشمرده ( و نيز قصيده‌اش دربارهء اهل البيت ) اشاره به همين شرح باشد . اين قصيده را اشباه ناميده‌اند . ياقوت حموى در آغاز شرح‌حال مفجع گويد : او را قصيده‌اى است به نام اشباه كه در آن به مدح على عليه السّلام پرداخته است ، « 1 » سپس گويد : او را قصيده‌اى است كه داراى تنظيرها و تشبيه‌هاست و بدين‌سبب اشباه نام گرفته كه غرض از
هامش
( 1 ) . معجم الادباء : 17 / 191 .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 495 | الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني) / واحدى