5 - قرطبى ( م 567 ) در تفسير خود .
6 - فخر رازى ( م 606 ) در مفاتيح الغيب .
7 - قاضى بيضاوى ( م 685 ) در انوار التنزيل و اسرار التأويل .
8 - ابن كثير شامى ( م 774 ) در تفسير خود .
9 - نيشابورى ( م بعد از 728 ) در تفسير خود .
10 - جلال الدين سيوطى ( م 911 ) در تفسير خود .
11 - ابو السعود العمادى ( م 982 ) در ارشاد العقل السليم الى مزايا القرآن الكريم .
12 - خطيب شربينى ( م 977 ) در تفسير خود .
13 - قاضى شوكانى ( م 1250 ) .
14 - آلوسى بغدادى ( م 1270 ) در روح المعانى فى تفسير القرآن و السبع المثانى . « 1 »
امّا علماى علم كلام آنگاه كه در مسائل كلامى مربوط به امامت حجت و برهان مىآورند ، براى چيرگى بر مدّعى و يا به منظور نقل دليل طرف مخالف ناگزيرند كه متعرض واقعهء غدير خم شوند ، هرچند كه به زعم خود در چگونگى دلالت حديث مزبور به مناقشه پردازند .
اكنون تعدادى از متكلمان مشهور را كه در كتابهاى خود به واقعهء غدير خم اشاره كردهاند ، نام مىبريم :
1 - قاضى ابو بكر باقلانى بصرى ( م 403 ) در التمهيد .
2 - قاضى عبد الرحمن ايجى شافعى ( م 756 ) در المواقف .
3 - سيد شريف جرجانى ( م 816 ) در شرح المواقف .
4 - بيضاوى ( م 685 ) در طوالع الانوار .
5 - شمس الدين اصفهانى در مطالع الانظار .
6 - تفتازانى ( م 792 ) در شرح المقاصد .
7 - قوشچى مولا علاء الدين ( م 879 ) در شرح تجريد .
هامش
( 1 ) . چند تن از اين مفسران را مترجم محترم در ترجمه استدراك و اضافه كرده است كه در اصل نيست . ( و )