تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 402

مساهمون:

ص٤٠٢
ترجمه آيات و اگر از ايشان بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را خلق كرد حتما مىگويند خدا . بگو پس خبر دهيد مرا از اين خدايان كه مىپرستيد چكاره‌اند ؟ آيا اگر خدا شر مرا بخواهد آنها مىتوانند آن را بر طرف سازند و يا اگر رحمتى برايم بخواهد آنها مىتوانند جلوگيرش شوند ؟ ! بگو خدا مرا بس است ، بر او توكل مىكنند متوكلان ( 38 ) . بگو اى قوم ! به همين كفر خود ادامه دهيد من نيز به كار خود مىپردازم به زودى خواهيد فهميد ( 39 ) . كه چه كسى دچار عذاب مىشود ، و عذاب او را خوار مىكند و به عذابى دائم دچار مىشود ( 40 ) . ما اين كتاب را كه بر تو نازل كرديم براى مردم و به حق نازل كرديم ، پس هر كس از هدايت آن بهره مند شود به نفع خود اوست و هر كس گمراه گردد عليه خود اوست و تو وكيل و مسئول آنان نيستى ( 41 ) . خداست كه جانها را در دم مرگ مىگيرد و آنها هم كه نمرده‌اند در خواب مىگيرد ، پس هر يك از جانها كه مرگش رسيده باشد ، نگه مىدارد و آن ديگرى را به بدنش برمىگرداند تا مدتى معين ، به درستى كه در اين جريان آيتها هست براى مردمى كه تفكر كنند ( 42 ) . مثل اينكه خدايان دروغين را شفيعانى براى خود گرفته‌اند از ايشان بپرس حتى اگر مالك هيچ چيز نباشند و عقل نداشته باشند باز هم شفيعند ؟ ( 43 ) . بگو شفاعت همه اش از آن خداست ملك آسمانها و زمين از اوست و سپس به سوى او باز مىگرديد ( 44 ) . و چون سخن از خداى يگانه مىشود دلهاى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند متنفر مىشود و چون سخن از خدايان ديگر مىشود خشنود مىگردند ( 45 ) .