تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 334

مساهمون:

ص٣٣٤
دريغ مىورزند ، و از دنيا به قدر بلاغ و رفع حاجت بگير ، و يك باره ترك آن مگوى ، و گر نه سربار جامعه خواهى شد ، و در دنيا آن چنان داخل مشو كه به آخرتت ضرر رساند ، آن قدر روزه بگير كه از شهوتت جلوگيرى كند ، و آن قدر روزه مگير كه از نماز بازت دارد ، زيرا نماز نزد خدا محبوبتر از روزه است . پسرم دنيا دريايى است عميق ، كه دانشمندانى بسيار در آن هلاك شدند ، و چون چنين است تو كشتى خود را در اين دريا از ايمان بساز ، و بادبان آن را از توكل قرار ده ، و آذوقه اى از تقواى خدا در آن ذخيره كن ، اگر نجات يافتى ، به رحمت خدا يافته اى و اگر هلاك شدى به گناهانت شده اى . پسرم اگر طفل صغيرى را در كودكى ادب كنى ، تو را در بزرگى سود مىرساند و تو از آن بهرمند شوى ، و معلوم است كسى كه براى ادب ارزشى قائل است ، نسبت به آن اهتمام مىورزد ، و كسى كه بدان اهتمام بورزد نخست راه به كار بستنش را مىآموزد و كسى كه مىخواهد راه تاديب را بياموزد ، سعى و كوشش بسيار مىشود ، و كسى كه سعى و كوشش را در طلب آن بسيار كرد قدم قدم به نفع آن بر مىخورد ، و آن را عادت خود قرار مىدهد . آرى خواهى ديد كه تو خود جانشين گذشتگان خود شده اى ، و از جانشين خودت سود مىبرى ، و هر صاحب رغبتى به تو اميد مىبندد ، كه از ادبت چيزى بياموزد ، و هر ترسنده اى از صولتت هراسناك مىشود . زنهار ، كه به خاطر بدست آوردن و طلب غير علم و ادب ، در طلب ادب دچار كسالت نشوى ، و اگر در امر دنيا شكست خوردى ، زنهار كه در امر آخرت مغلوب نشوى ، و بدان كه اگر طلب علم از تو فوت شود ، در امر آخرتت شكست خورده اى ، و در روزها و شبها و ساعتهايت بهره اى بگذار براى طلب علم ، براى اينكه عمر گرانمايه را هيچ چيز چون ترك علم ضايع نمىكند . و مبادا كه هرگز با اشخاص لجوج در افتى ، و هرگز با مردى فقيه جدال مكن ، و هرگز با صاحب سلطنتى دشمنى مورز ، و با هيچ ستمگرى سازگارى و دوستى مكن ، و با هيچ فاسقى برادرى مورز ، و با هيچ متهمى رفاقت مكن ، و علم خود را مانند پولت گنجينه كن ، و بهر كس و ناكس عرضه مدار . پسرم از خداى عز و جل آن چنان بترس كه اگر در قيامت نيكيهاى همه نيكان جن و انس را داشته باشى باز ترس آن داشته باشى كه عذابت كند ، و از خدا اميد رحمت داشته باش آن چنان كه اگر در روز قيامت تمامى گناهان جن و انس را داشته باشى ، باز احتمال و