تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
چنين شخصى دشوار و دواعى و انگيزه آن سست و ضعيف است و امكان دارد منظور اين باشد كه آلودگى بگناه و انجام معصيت پس از سپرى شدن ايام مسكنت و تهيدستى و پيدايش ثروت و مكنت بسيار زشت و نكوهيده است زيرا در چنين وضعى لازم است كه از الطاف و نعمتهاى الهى سپاسگزارى و تشكر نمايد نه اينكه بجاى شكر نعمت كفران آن نموده و حالت اوليه و دوران فقر و تهيدستى خود را فراموش نمايد و به طرف گناه برود و احتمال هم دارد كه مقصود از مسكنت اظهار ذلت و فروتنى نسبت به خدا باشد كه انسان با ترك گناه و معصيت خاكسارى و ذلت خود را در مقابل خالق اظهار نمايد و توبه كند ولى بعدا مرتكب گناه بشود كه اين معنا با جمله قبلى مناسب‌تر است و اقبح من ذلك العابد للَّه ثمّ يدع عبادته لفظ اقبح ممكن است مبتدا باشد و العابد خبر و كلمه العابد هم ممكن است مبتداء مؤخر و اقبح خبر مقدم باشد و جمله ثمّ يدع عطف بر عابد است چون الف و لام العابد كه اسم فاعل است موصول و به معناى الذى است كه در واقع مىشود الّذى يعبد اللَّه ثمّ يدع . 14 - كافى . . . ابو حمزه ثمالى از حضرت سجاد عليه السّلام نقل نموده كه فرمود : عابدترين مردم كسى است كه واجبات و فرائض دينى خود را انجام دهد .

باب 56 در طاعت و تقوى و ستايش متّقين و صفات و علائم آنان و اينكه ميزان ارزش و شرط قبولى عمل تقوى است

ميگويم من - قبلا در باب اطاعت خدا و رسول و حجت‌هاى الهى مطالبى مناسب با اين باب گفته شده كه نبايد غفلت شود . آيات بقره 1 - 5 اين قرآن همان كتاب آسمانى است كه شك و ترديدى در آن راه ندارد و هادى و راهنماى اهل تقوى است . آنان كه به غيب ايمان دارند و نماز را به پا ميدارند و از آنچه كه به آنان داده‌ايم انفاق نموده و دريغ ندارند . آنان به آنچه كه به تو نازل شده و آن كتبى كه قبلا بپيامبران گذشته نازل شده ايمان داشته و بمعاد و آخرت يقين دارند . اينان هستند كه از هدايت فطرى الهى و از فروغ عقل خدا داده برخوردار و اينان همان رستگارانند . و نيز در آيه 41 + 63 + 66 فرموده نسبت به من تقوى و پرهيز داشته باشيد . مطالبى كه در آن هست به ياد داشته تا در نتيجه بدرجه عاليه تقوى نائل گرديد . . . اين كتاب پند و اندرزى است براى اهل تقوى . بقره 103 اگر مردم در مسير تقوى و ايمان باشند آن ثواب و پاداشى كه از طرف خدا به آنان ميرسد بهتر است اگر بدانند .