« ابو الفرج دمشقى » در كتاب « ذيل طبقات الحنابله » دربارهاش گفته :
« وى ، امامى حافظ ، ثقه ، ثابت قدم ، دانشمند ، پرروايت ، خوشرفتار ، و پرسفر بوده است . »
« ذهبى » دربارهاش گفته :
« وى از كسانيست كه شرائط صحّت حديث را دارا است . »
اضافه بر اين ، كلمات ديگرى در مدح او آمده است .
2 - ابو عبد اللّه ، محمد بن ابى زيد كرانى اصفهانى ، كه در سنهء 597 در سنّ صدسالگى ، وفات كرده است .
3 - فاطمة جوزدانيه ، امّ ابراهيم ، دختر عبد اللّه بن احمد اصفهانى ، كه در سنهء 524 در سن نود و نه سالگى ، وفات كرده است .
وى محدّثى ديندار و صالحه بود . و جمعى از بزرگان حفّاظ ، از او نقل روايت نمودهاند و جمعى از مشايخ حديث ، نزد او قرائت حديث كردهاند .
* * * در « مقتل خوارزمى » صفحه 170 دارد :
« بعضىها گفتهاند :
وقتى جبرئيل ، تربت مكانى را - كه يكى از دو فرزند رسولخدا ( ص ) در آنجا خونش ريخته مىشود - بحضور رسولخدا آورد ، ( ولى ) نام آن فرزند را نبرد ، حضرت ، تربت را بوئيد و فرمود :
اين ، بوى فرزندم حسين است .
و گريست !
آنگاه ، جبرئيل گفت :
درست گفتى ! »
كتبى كه در شرح حال راويان حديث ، به آنها مراجعه شده است :
1 - « تاريخ البخارى » ، جلد 2 ، قسمت 2 ، صفحه 38 .