شدهاند ، واجب است كه مهرها و تكههائى از تربت اين دو مكان ، براى سجده ، با خود ، همراه داشته باشند ، تا از طرفى شئون اين دو اصل ، رعايت شده باشد و از طرف ديگر ، خود را از ناراحتى شدّت گرما و حرارت شديد ريگهاى مسجد شريف ، در اوقات ظهر ، رهائى بخشند . هم در حضر بر آن سجده كنند ، هم در سفر ، سجدهگاهى پاك و مبارك ، با خود داشته باشند ، تا بسيرهء سلف صالح ، همانند زاهد شهير ، ابو الحسن ، على بن عبد اللّه عباسى « 1 » و فقيه ( بزرگ ) ، « مسروق بن الاجدع » تأسّى كنند ، - چنان كه حديثش گذشت - .
( علاوه بر اين ، بايستى از اين مهرها ) در دسترس زائرين ، حجاج و واردين به آن ديار مقدّس بگذارند ، تا امّت اسلامى ، آن را در سفر و حضر ، سجدهگاه خود انتخاب كنند ، و آن را بعنوان يادبودى از خدا و رسول و مهبطهاى وحيش با خود دارند ، تا هرگاه بر آن نظر كنند ، آنها را به ياد خدا و پيامبرش وادارد . و از آن ، بوى توحيد و نبوّت ، استشمام كنند . و كانون نورى در خانههاى مسلمين باشد تا قلبها از آن ، نورانى گردد و دلهاى صاحبدلان ، بدان روشنى گيرد . و مسلمانان ، هرجا كه باشند ، با سجدهء بر آن تربت ، به خداوند تعالى تقرّب جويند ، تربت برترين بقعهايكه خداوند بعنوان مركز أمن و أمان و خانهء عظمت و كرامت ، براى خود برگزيده و براى پيامبرش آرامگاه و حرمى مبارك قرار داده است .
علاوهبراين ، در تربت - دو حرم شريف - ، دعوتى است بزرگ و نيرومند و جهانى ، بسوى اسلام و كعبهء عبادتش ، و پايتخت پيامبر و سنّتش .
ذالك و من يعظّم حرمات اللّه فهو خير له عند ربه .
هامش
( 1 ) - عبارت « زاهد شهير ، ابو الحسن ، على بن عبد اللّه عباسى » از اضافات مؤلف محترم ، بر ترجمهء فارسى كتاب است .