دستهء دوم رواياتيكه در صورت نبودن عذر ، سجده بر غير زمين را تجويز مىكند :
1 - « انس بن مالك » ميگويد :
« جدّهام - مليكه - ، رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) را بطعاميكه برايش طبخ كرده بود ، دعوت كرد . حضرت ، از آن غذا ميل فرمود .
سپس گفت :
برخيزيد تا نماز را ( به جماعت ) بخوانيم . »
« انس » ميگويد :
« من ، روى حصيرى كه داشتيم ، ايستادم ، حصيرى بود كه از كثرت استعمال ، سياه شده بود . لذا قدرى آب ، بر آن پاشيدم .
رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، ايستاد و من بدنبالش صف ترتيب دادم .
- يتيم - بدنبال آنحضرت و - پيرزن - بدنبال ما . »
اين حديث را - بخارى - در صحيح خود ، جلد 1 ، صفحه 101 آورده است .
و در - صحيح نسائى - جلد 2 ، صفحه 57 ، به اين عبارت آمده :
« - امّ سليم - از رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، خواهش كرد كه بمنزلش برود و در خانهاش نماز بخواند . تا او ، جاى نماز آن جناب را نمازگاه خود قرار دهد .
حضرت ، به منزل او تشريف بردند . - امّ سليم - برخاست و بحصيرى آب پاشيد آن جناب ، روى آن به نماز ايستاد ، اهل خانه هم با آنحضرت ، نماز خواندند . »
و « ابن ماجه » در - سنن - خود ، جلد 1 ، صفحه 255 ، چنين نقل كرده :