و خطيب - عمرى - در « مشكاة المصابيح » جلد 2 ، صفحه 172 ، آن را از - احمد - نقل كرده است .
و حافظ - سيوطى - در « الخصائص الكبرى » جلد 2 ، صفحهء 126 ، و در « تاريخ - الخلفاء » صفحه 139 ، از « الدلائل » احمد بيهقى ، نقل كرده است .
و سيد شيخانى ، در كتاب - الصراط السوى - از احمد ، و عبد بن حميد ، بهر دو عبارتيكه ما آورديم نقل كرده است .
و شعرانى ، آن را در « مختصر تذكرة القرطبى » صفحه 120 آورده و ميگويد :
« امام قرطبى گفته :
اين ، سندى صحيح است ، و هيچ نقطه ضعفى در آن نيست .
ابن عباس ميگويد :
مردم ، حرم رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) را در آن روز ، مانند اسيران ، حركت دادند . تا آنكه بكوفه آوردند . مردم كوفه باستقبالشان بيرون شدند و تماشا ميكردند .
و آن روز ، - على بن الحسين رضى اللّه عنهما - در ميان اسيران ، بشّدت بيمار بود . دستهاى او را بگردنش بسته بودند . و همچنين ، زينب - دختر على از فاطمه زهراء - و خواهرش امّ كلثوم ، و فاطمه و سكينه - دختران حسين - در بين اسيران بودند . و تبهكاران ، سرهاى شهدا را همراه اسيران ميبردند .
و محمد بن حنفيه رضى اللّه عنه ، ميگفت :
با - حسين بن على - شانزده مرد ، كشته شدند كه همه از فرزندان - فاطمه زهرا رضى اللّه عنها - بودند . « 1 »
و حسن بصرى رضى اللّه عنه ، ميگفت :
با - حسين بن على - شانزده مرد از اهل بيتش كشته شدند كه در روى زمين ، مانندى براى آنان ، يافت نميشد .
هامش
( 1 ) - « طبرانى » در - المعجم الكبير - حديث محمد بن حنفيه را با عبارت زير آورده :
« با ( حسين ) ، هفده نفر كشته شدند كه همه از پرورش يافتگان دامن - فاطمه رضى اللّه عنها - بودند »
اين روايت را گروهى از بزرگان ، با همين عبارت ، ذكر نمودهاند .