بود . از اطراف و اكناف ، طالبان علم ، بسويش كوچ ميكردند . »
3 - ابو غالب ، احمد بن على بن احمد بن بنّاء بغدادى حنبلى ، در سال 527 ، در بسن هشتاد و دو سالگى وفات كرده ، و از مشايخ - حافظ ابن جوزى - است .
- ابن جوزى - در « المنتظم » - بعد از آنكه شيوخش را شمرده - دربارهاش گفته :
« من خود ، از او حديث شنيدهام ، مردى موثق بود . »
4 - ابو الغنائم ، عبد الصمد بن على بن محمّد بن مأمون هاشمى عباسى بغدادى ، در سال 465 ، وفات كرده است .
بطوريكه در « المنتظم » و « الشذرات » نوشتهاند :
« موّثق ، فرزانه ، با هيبت و سراپا سكينه و وقار بود . » .
5 - عبيد اللّه بن محمّد بن محمد بن بطة ، ابو عبد اللّه عكبرى فقيه حنبلى ، در سال 387 وفات كرده است .
پيشواى بزرگ ، حافظ و صاحب تصنيف است ، كتابى بزرگ در سنّت نوشته .
بندهاى شايسته و مستجاب الدعوة بود ، و استماع حديث نموده و خداوند ، از معرفت و فهم حديث ، بهرهء وافرى نصيب وى كرده بود .
6 - ابو القاسم ، عبد اللّه بن محمد بن عبد العزيز بغوى ، بسال 317 ، در بغداد وفات كرد ، در حالى كه صد و سه سال و يك ماه ، از عمرش ميگذشت .
وى ، مردى حافظ ، ثقه و مرجع دنياى آن روز بود .
- حافظ خطيب - دربارهاش گفته :
« موّثق ، ثابت قدم ، پر حديث و داراى فهم و معرفت بسيار بود . »
از موسى بن هارون ، حكايت شده كه وقتى از وى ، دربارهء - ابو القاسم بغوى - سؤال شد ، گفت :
« ثقه و راستگو است ، و اگر جايز بود به كسى گفته شود : - فلانى فوق ثقه است - در حقّ او گفته ميشد . »
سؤالكننده ميگويد :
سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — صفحة 149
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص١٤٩