معرّى گفت : قول شما در سبع چيست ؟
سيّد گفت : آنچه قول شما بر زايد برى بر سبع است .
معرّى گفت : قول شما در أربع چيست ؟
سيّد گفت : آنچه قول شما در واحد و اثنين است .
معرّى گفت : قول شما در مؤثّر چيست ؟
سيّد گفت : آنچه قول شما در مؤثّرات است .
معرّى گفت : قول شما در نخستين چيست ؟
سيّد گفت : آنچه قول شما در سعدين است .
أبو العلاء المعرّى بعد از استماع اين أجوبهء مر موزه مبهوت گشت و أصلا قدرت بر سؤال و جواب در هيچ باب نداشت .
بعد از آن سيّد گفت : نزد من هر ملحد ملهد است .
أبو العلاء المعرّى گفت : أيّها السيّد الأجلّ من أين أخذتها .
سيّد گفت : اين اسئله و أجوبه از كتاب خداى عزّ و جلّ آيهء كريمهء سورهء مباركهء لقمان در هنگام نصيحت فرزند ميفرمايد كه * ( يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِالله إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ) * .
چون أبو العلاء المعرّى اين جوابهاى كافى شافى از آن سيّد عالم گرامى استماع نمود از آن مجلس سامى برخاسته راه خود برداشت .
در آن أثر آن سيّد أجلّ أكبر روى بمحضر آورده فرمود كه اين مرد الحال از پيش ما غايب و غير حاضر شد من بعد در اينجا حاضر نخواهد شد زيرا كه او مدّتى است اين مقدّمات مرموز را مركوز ضمير و پيش نهاد خاطر خطير ساخته در محافل و مجالس أهل نواصب به اين كلمات مستظهر و مفتخر بود كه مرا
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 362
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٦٢