حضرت على عليه السلام پسر عموى پيامبر صلى الله عليه و آله است كه با جان و خونش از آن حضرت دفاع كرد ؛ نخستين كسى است كه نبوّت و رسالتِ آن حضرت را تصديق كرد و براى دفع خطر از پيامبر بر بسترِ او خوابيد .
آيا معقول است كه شخصى اين چنين بر پيامبر دروغ بندد ؟ ! در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در احاديث فراوانى آن حضرت را مىستايد ، از جمله :
* على امام پرهيزكاران است و رهبر روسفيدان ( و نورانى چهرگان ) « 1 » .
* اين على ، امير نيكوكاران است و كُشنده فاسقان ؛ هركه او را يارى رساند ، نصرت مىيابد و هركه او را خوار سازد به ذلّت مىافتد « 2 » .
* من شهر علمم و على دروازه آن است ، هركه علم مىخواهد بايد از درِ آن درآيد « 3 » .
* اى على ، تو براى امّتم آنچه را اختلاف كنند - بعد از من - تبيين مىكنى « 4 » .
* اى على ، بعد از من ، امّت به تو خيانت كنند ! تو بر ملّتِ من خواهى زيست و بر سنّتِ من كشته مىشوى ؛ هركه تو را دوست بدارد مرا دوست داشته ، و هركه تو را دشمن بدارد مرا دشمن داشته است . در آيندهاى نه چندان دور ، اين محاسن تو به خونِ سرت رنگين خواهد شد « 5 » .
* احمد به سند صحيح از ابن عُمَر ، و حاكم از عُمَر اين سخن را نقل مىكند كه گفت :
به على بن ابى طالب سه ويژگى داده شد كه اگر يكى از آنها را داشتم برايم از شتران سرخ موى محبوبتر بود !
هامش
( 1 ) . المعجم الكبير 2 : 88 ؛ المستدرك على الصحيحين 3 : 138 ( نيز بنگريد به امالى صدوق : 476 ، حديث 17 ) .
( 2 ) . المستدرك على الصحيحين 3 : 140 ، حديث 4644 ؛ تاريخ بغداد 4 : 218 ، رقم 1915 .
( 3 ) . المعجم الكبير 11 : 65 ، حديث 11061 ؛ المستدرك على الصحيحين 3 : 137 - 138 ، حديث 4637 - 4638 .
( 4 ) . المستدرك على الصحيحين 3 : 132 ، حديث 4620 .
( 5 ) . تفسير الطبرى 13 : 108 ؛ فتح البارى 8 : 376 ؛ الدرّ المنثور 4 : 608 .