علم ابن شُبْرُمَه تباهى است ! نزد ما صحيفه جامعه مىباشد كه با املاى رسول خدا و دستْ خطِ على است . جامعه براى احدى جاى سخن باقى نگذاشته است ، علم حلال و حرام در آن هست .
اصحاب قياس ، مىخواهند با قياس علم دين را به دست آورند ، اين كار بر دورىشان از حق مىافزايد ؛ دين خدا با قياس به دست نمىآيد .
* از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود :
خدا محمّد را به عنوان پيامبر خاتم فرستاد ، پيامبرى بعد از او نمىباشد ؛ خدا كتابى بر او نازل كرد كه آخرين كتاب آسمانى است ، و كتاب آسمانى بعد از آن وجود ندارد . . .
پيامبر صلى الله عليه و آله علم ماندگارى را به اوصياى خود سپرد ولى مردم آنها را واگذاشتند .
اين اوصيا بر اهل هر زمانى شاهدند اما اين مردم با هر كه ولايت آنها را آشكار سازند و علومشان را جويا شوند ، مىستيزند ؛ و اين بدان جهت است كه بخشى از قرآن را به خاطر بخش ديگر كنار زدند و منسوخ را ناسخ پنداشتند و خاص را عام گرفتند و به آنها احتجاج كردند ، به اولِ آيه چسبيدند و سنّت را در تأويل آن واگذاشتند . به آغاز و پايانِ كلام نگاه نكردند و ورود و خروج آن را در نيافتند ؛ چراكه آن را از اهلش نستاندند ، به همين جهت خود گمراه شدند و ديگران را گمراه ساختند « 1 » .
* از پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده است كه فرمود :
مَن أفتي الناس به غير علم وهو لا يعلَم الناسخ من المنسوخ والمحكم من المتشابه ، فقد هَلَكَ وأهْلَكَ « 2 » ؛
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه 72 : 200 - 201 ، حديث 33593 ( به نقل از رساله محكم و متشابه سيّد مرتضى ) .
( 2 ) . المحاسن 1 : 205 ، باب عقل ، حديث 61 ؛ اصول كافى 1 : 43 ، باب النهى عن القول به غير علم ، حديث 9 .