اين ديوار تا هنگام بازسازى كعبه توسط قريش به همان حال باقى بود . اين سيل به « سيل فاره » معروف شد و شنيدم كه آن زن از قبيلهء بنىبكر بوده است . »
لازم به گفتن است كه ارتفاع ديوار مزبور بر گِرد خانهء كعبه به اندازهء قامت يك انسان بوده است ؛ يعنى به اندازهاى كه سيل در آن زمان بالا مىآمده است ؛ زيرا در دوران خزاعيان ، كعبه نسبت به اطراف خود در نقطهء مرتفعى قرار داشت و بر خلاف اين دوران ، كه كعبه در گودترين نقطه نسبت به اطراف خود واقع شده ، اطراف كعبه به صورت دشتى پايين و گود بوده است .
ارتفاع كعبه در دوران خزاعه ، نُه ذراع بوده است كه همان ارتفاع خانهء خدا ساخته شده توسط حضرت ابراهيم خليل عليه السلام بوده است . ديوارى كه خزاعيان بر گِرد خانهء كعبه كشيده بودند ، داراى درى از روى زمين همانند درِ كعبه بود كه درست در مقابل درِ خانهء خدا قرار داشت . بين ديوار ساخته شده بر پيرامون كعبه و خانهء كعبه فضايى به اندازهء نيمى از مطاف كنونى مسجدالحرام ( منظور كعبه و مقام ابراهيم است ) وجود داشت و خزاعيان و ديگر طواف كنندگان در داخل آن ، بين ديوار و خانهء كعبه طواف مىكردهاند .
ساختمان كعبه به دست قُصىّ بن كلاب
در كتاب « تاريخ الغازى » چنين آمده است :
دربارهء ساختمان كعبه به وسيلهء قصى در « الاعلام » آمده است كه زبير بن به كار قاضى مكّه در كتاب « النسب » روايت كرده : هنگامىكه قصى بن كلاب ولايت كعبه را به دست گرفت ، هزينهء آن را نزد خود جمع كرد و سپس كعبه را ويران ساخت و از نو آن را آنچنان بنا كرد كه پيش از او هيچ كس آنچنان ساختمانى از كعبه بنا نكرده بود .
« ابو عبداللَّه محمد ابن عايد دمشقى » در كتاب « فى مغازيه » گفته است :
« قصى بن كلاب » كعبه را بنا كرد و ماوردى در « احكام السلطانيه » آن را تأييد كرده و گفته است : نخستين شخص از قريش ، پس از ابراهيم عليه السلام كه ساختمان كعبه را بنا كرد ، « قصى بن كلاب » بود و سقفى از چوب دَوم « 1 » و شاخهء درخت نخل بر آن قرار داد .
هامش
( 1 ) - نوعى درخت نخل .