. . .
افتاده است . به طورىكه هم اكنون هر شخص در زمان كمتر از يك ساعت مىتواند هفت بار ( / شوط ) سعى خود را بين صفا و مروه به راحتى و آسانى بجاى آورد . در صورتىكه پيش از اين و در دورانهاى دور ، اين حركت با سختى و مشقت انجام مىگرفت ؛ زيرا حجاج مىبايست از اين ناحيه كه داراى پستى و بلنديهاى فراوان بود و بر روى زمينى كه گاه از صخرهها و سنگريزهها و در مواردى به وسيلهء خاك پوشيده مىشد و در فضاى مملو از غبار و گرد و خاك عبور نمايند .
پيش از اين ؛ يعنى تا سال 1357 هجرى ، فاصلهء ميان صفا و مروه زمينى صاف و پوشيده از سيمان بود ، ليكن در ميان اين خيابان فاصلهاى قرار نداشت ، به طورىكه در سرتاسر آن افراد در حال آمد و شد بودند ؛ گروهى با پاى پياده و برخى سوار بر اسب و قاطر و الاغ و نيز در اين اواخر عدهاى از پادشاهان در حالىكه سوار بر ماشين بودند ، سعى را انجام مىدادند . اين وضعيت ، حالت سخت و پيچيدهاى را ، بويژه براى افراد كهنسال به وجود آورده بود . اينجانب در سال 1357 هجرى پيشنهادى را مبنى بر دو
التاريخ القويم لمكة وبيت الله الكريم ( كعبه و مسجد الحرام در گذر تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 248
مساهمون: هادى انصارى
ص٢٤٨