سال در دو زمان ؛ نخست در موسم حج و ديگر در ماه رجب بخوردان و خلوق را براى اين كار از شام مىفرستاد .
و نيز در تاريخ غازى آمده است : هنگامىكه مهدى عباسى در سال 160 هجرى حج گزارد ، به دو اطلاع داده شد كه پردههاى كعبه بر روى هم انباشته شده ، به طورىكه سنگينى آنها ممكن است موجب انهدام و خرابى ديوارهاى كعبه گردد . پس نامبرده دستور داد تمامى پردههاى آن را برداشتند و ديوارهاى بيرونى و درونى كعبه را با غاليه و مشك و عنبر آغشته كردند ، سپس به وسيلهء سه پردهء قباطى ، خز و ديباج كعبه را پوشانيد . وقتى كارها صورت مىگرفت ، مهدى در مسجدالحرام ، در مقابل دارالندوه نشسته بود .
در همين سال مهدى دستور داد اولين توسعهء مسجدالحرام صورت پذيرد .
ازرقى مىگويد : عبداللَّه بن اسحاق پردهدار كعبه از مادر بزرگش فاطمه دختر عبداللَّه نقل كرد كه او گفت : مهدى حجگزارد و پردههاى كعبه را از روى آن برداشت و تمامى ديوارهاى آن را از بيرون باغاليه و مشك و عنبر آغشته كرد .
فاطمه سپس ادامه داد : پدر بزرگ تو ، كه منظور شوهرش محمدبن اسماعيل بن ابراهيم حجبى ( پردهدار ) است ، گفت : با ظرفهاى شيشهاى مملوّ از غاليه ، بر بام كعبه رفتيم و آنها را روى ديوارهاى خارجى كعبه ريختيم . خدمتگزاران كعبه هم ، در حالىكه بر روى چرخهايى كه به وسيلهء آن پرده را بر روى كعبه مىدوختند ، قرار گرفته ، از پايين تا بالاى ديوارها را با مشك و غاليه مىآغشتند .
حسين باسلامه در كتاب خود ، « تاريخ الكعبه المعظمه » اين چنين مىنويسد :
« پس از آن ، اين عطرها همواره از سوى پادشاهان و خلفا و بزرگان ، همه ساله به كعبه هديه مىشد تا اينكه خدمتگزارىِ حرمين شريفين در دست دولت عثمانى قرار گرفت . از آن پس عطر و بخور همه ساله به همراه حقوقى كه از سوى آستانه به حرمين شريفين اختصاص داده شده بود ، از قسطنطنيه ارسال مىگرديد . اين برنامه همچنان ادامه داشت تا اينكه انقلاب شريف حسين صورت گرفت ، از آن پس ، اموالى از صندوق وزارت ماليه به رييس پردهداران اختصاص داده شد كه در اين حقوق ، هزينهء
التاريخ القويم لمكة وبيت الله الكريم ( كعبه و مسجد الحرام در گذر تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 116
مساهمون: هادى انصارى
ص١١٦