پيغمبر صلّى اللّه عليه واله پذيرفت وهمه سرمايهاش را براي نجات مسلمانان وحمايت از اسلام صرف كرد . آن زمان كه قريش در برابر رسول خدا صلّى اللّه عليه واله همه نيروهاى خود را به كار مىبست تا أو را از دعوتش بازدارد وپيوسته به آزار واذيت پيامبر صلّى اللّه عليه واله ومسلمانان مبادرت مىكرد وحضرت عليها السّلام از سختيها ومشكلات رنج مىبرد ، در كنارش كسى بود كه از بار اندوههايش بكاهد ودر غمش شريك باشد وموجب تسلاى أو گردد وهمواره أو را كمك نمايد . تنها أو ، خديجة ، زن باايمان وگرانمايهاش بود كه ياور وشريك رسول خدا صلّى اللّه عليه واله بود . تنها همين شرف وبزرگى وى را بسنده است كه مادر دخترى چون فاطمه زهرا عليها السّلام بود .
مجلسي درباره حب وعلاقة حضرت خديجة عليها السّلام نسبت به علي عليه السّلام مطلبي نقل كرده است كه مضمون آن چنين است : پس از ازدواج پيامبر صلّى اللّه عليه واله با خديجة عليها السّلام علي عليه السّلام به دنيا آمد . رسول خدا صلّى اللّه عليه واله با خديجة عليها السّلام درباره دوستى ومحبت علي عليه السّلام صحبت فرمود . خديجة عليها السّلام به علي عليه السّلام محبت فراوان داشت وبراي آن حضرت به وسيله خدمتكارانش ، لباس ، زيورآلات وملزومات مىفرستاد . مردم مىگفتند : اين ( علي عليه السّلام ) برادر محمد ومحبوبترين افراد نزد أو ونورچشم خديجة است ، سعادت از همه طرف به آن حضرت روى آورده بود . الطاف ومحبتهاى خديجة روز وشب وصبح وعصر به خانه أبو طالب روان بود . « 1 »
از مناقب ديگر خديجة عليها السّلام ، قبول ولايت على واولادش است وبا اينكه در آن زمان مكلف به قبول نبود ، آن را اظهار داشت . محلاتى به نقل از مجلسي مىگويد : روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه واله خديجة را خواست ودر كنار خود نشاند وفرمود : اين جبرئيل است ومىگويد از براي اسلام شروطى است :
أول ، اقرار به يگانگى خداوند متعال ؛ دوم ، اقرار به رسالت رسولان ؛ سوم ، اقرار به معاد وعمل به أصول وأمهات اين شريعت واحكام آن ؛ چهارم ، أطاعت أولي الأمر وأئمة طاهرين از فرزندان أو يكان يكان با برائت از دشمنان ايشان . خديجة به همه آنها اقرار نمود وتصديق كرد . « 2 » فضايل وصفات اين بانوى گرامى ، خيلى بيشتر از آن است كه قادر به گفتن ونوشتن آن باشيم ؛ بنابراين بهتر است از گفتار رسول خدا صلّى اللّه عليه واله ، كمك بگيريم .
خديجة در أحاديث رسول گرامى صلّى اللّه عليه واله : عكرمة از ابن عباس نقل كرده است كه گفت :
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 35 ، 43 .
( 2 ) . رياحين الشريعة : 2 ، 209 .