مباحثى را مطرح نموده تا به اين وسيله ، أحاديث روايت شده از طرف ايشان از حيث ضعيف بودن وصحيح بودن و . . . مشخّص شود ودر اين زمينه ، از نظريات سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى استفاده نموده است .
مؤلّف در آخر كتاب ، اجازه نامهء خود از شيخ سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى را ( كه ايشان هم از علّامهء مجلسي اخذ كرده ) ، به نظم آورده است .
محقّق تهرانى در الذريعة ( ج 1 ، ص 474 ، ذيل ش 2360 ) ، اين كتاب را با عنوان أرجوزة في الرجال ودر جاى ديگرى ( ج 10 ، ص 128 ) با عنوان رجال الشيخ عبد اللَّه فهرست نموده است .
در التراث العربي ( ج 1 ، ص 468 ) ، اين كتاب با عنوان تحفة الرجال وزبدة الزبدة في المقال ، فهرست شده است .
نسخههاى خطّى اين كتاب ، در كتابخانههاى إيران موجود است .
275 . حاشية على تلخيص الأقوال .
الذريعة ، ج 6 ، ص 48 ( ش 235 ) .
اين حاشية بر كتاب تلخيص الأقوال ، معروف به الرجال الوسيط ميرزا محمّد بن إبراهيم استر آبادي است .
محقّق تهرانى ، نسخهاى از كتاب كه اين حاشية را دربرداشته است ، مشاهده كرده ونشانى داده است .
فتونى عاملي ، أبو الحسن ، شريف بن محمّد طاهر ( م 1138 ق ) .
276 . تنزيه القميين ،
تحقيق : محمّد تقى جواهرى ، تراثنا ، سال 13 ، ش 4 ( ش پيايى 52 ) ، شوّال 1418 ق ( ص 163 - 242 ) .
اين كتاب در بيان أحوال راويان ومحدّثان قمى وردّ مطالبى است كه بر آنها وارد شده است .
كتاب ، شامل مقدّمه ، دو فصل ويك خاتمه است .
در مقدمهء كتاب ، در مورد نسبتهايى كه به راويان قمى داده شده ، بحث شده است ، از جمله نسبت مُجبّره ومشبّهه واتهام افترا بر ائمهء معصوم عليهم السلام واين كه در اخبار آنها مواردى كه در بردارنده جبر وتشبيه است ، مشاهده مىشود .
فصل اوّل ، در بيان فهرستى از راويان معتبر اشعرى قم است .
فصل دوم ، در بيان فهرستى از ساير قمىهاى معتبر است .