[ 226 ]
هَيْهَاتَ مِنْ نَصِيحَةِ الْعَدُوِّ .
اگر خواهى تو پند بس گزينى * عجب كز پند دشمن خير بيني
[ 227 ]
هَمُّ السَّعِيدِ آخِرَتُهُ ، وَهَمُّ الشَّقِيِّ دُنْيَاهُ .
غم هر نيك بخت از بهر عقباست * ولى بدبخت را اندوه دنياست
[ 228 ]
هَلَاكُ الْمَرْءِ فِي الْعُجْبِ .
هلاك مرد ، عجب وخويش بيني است * به ترك عجب گفتن راه ديني است
[ 229 ]
هَرْبُكَ مِنْ نَفْسِكَ أهَمُّ « 1 » مِنْ هَرْبِكَ مِنَ الأسَدِ .
گريز از شومى نفست مهمتر * كه از شير عرين در گوشهء برّ
[ 230 ]
هسم « 2 » الثَّرِيد غَيْرُ آكِلِهِ « 3 » .
بسى ديدم ثريدى را كه كردند * نخوردند وبه جا هشتند ورفتند
[ 231 ]
هَلَكَ الْحَرِيصُ وَهُوَ لَايَعْلَمُ .
فنا گردد حريص وخود نداند * حريصان را كسى مردم نخواند
[ 232 ]
هِمَّةُ المَرْءِ قيمَتُهُ .
بود هر مرد را قيمت به همت * به همت مىتوان دانست قيمت
هامش
( 1 ) . آ ، مى ، جل ، مر : أنفع .
( 2 ) . مى : « هشم » جل : « هاشم » ، هامش آ : هاشم - هشيم .
( 3 ) . مى ، : آكله ، هامش جل « هشم الثريد أكله ! ( لا يوجد في مر ) .