[ 221 ]
نَيْلُ المُنى فِي الغِنى « 1 » .
حصول آرزو در توانگرى دان * فقير بي درم را زين برى دان
[ 222 ]
نَارُ الحُرْقَةِ « 2 » أشَدُّ « 3 » مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ « 4 » .
نباشد آتش دوزخ چنان سخت * كه سوز اندرون مرد بد بخت
[ 223 ]
نُورُ مَشِيبِكَ « 5 » لَاتُظْلِمْهُ « 6 » بِالْمَعْصِيَةِ .
تو نور پيرى خود را ز طغيان * به دود معصيت تيره مگردان
[ 224 ]
نَضْرَةُ « 7 » الوَجْهِ فِي الصِّدق . « 8 »
نشان راستگويى تازه رويى است * همه لطف وصفا در راستگويى است
حرف الهاء
[ 225 ]
هُمُومُ الْمَرْءِ بِقَدْرِ هِمَمِهِ « 9 » .
غم هر عاقل وهر مرد دانا * به قدر همّتش باشد همانا
هامش
( 1 ) . هامش مر : الغناء .
( 2 ) . آ ، هامش مر : « التفرقة » . مى ، جل ، مر : « الفرقة » ، وفي هامش مى : الحرقة .
( 3 ) . آ ، مى ، جل ، مر : أحرّ .
( 4 ) . هامش مر : نار الفرقة أشدّ من نار الجحيم .
( 5 ) . هكذا في جل ، وفي مى ، مر ، هامش جل : « شيبك » ، آ : نور شيبك .
( 6 ) . مر : لا تظلم ، وفي هامشه : لا تظلمه .
( 7 ) . هامش آ : نور .
( 8 ) . ليست هذه الكلمة في مى فقط ، وفيه بدله - كما في آ ، مر ، جل أيضا - : نضرة وجه المؤمن في التقى .
( 9 ) . مى ، مر ، جل ، هامش آ : همّته . هامش مى : هممه .