[ 125 ]
صَاحِبُ الأخْيَارِ « 1 » تَأمَنُ الأشْرَارَ .
هميشه يار ياران گزيده * بود أيمن ز أشرار آرميده
[ 126 ]
صَمْتُ الجَاهِلِ سَتْرُهُ .
خموشى پردهء جهل است وپندار * هميشه جهل را در پرده مىدار
[ 127 ]
صِلِ الأرْحَامَ « 2 » تَكْثُرْ « 3 » حَشَمُكَ .
حواشي وخدم خواهى فراوان * « صِلِ الارحام » را منقاد شو هان
[ 128 ]
صَلاحُ الدِّينِ فِي الْوَرَعِ ، وَفَسَادُهُ فِي الطَّمَعِ .
صلاح دين ومذهب در ورع دان * فساد دين وملت در طمع دان
حرف الضاد
[ 129 ]
ضَمِنَ اللَّهُ رِزْقَ كُلِّ أحَدٍ « 4 » .
خدا شد ضامن ارزاق انسان * براي رزق ، جان خود مرنجان
[ 130 ]
ضَرْبُ الْحَبِيبِ أوْجَعُ .
بود هر ضرب را دردى دگرگون * ز ضرب دوست آيد درد افزون
هامش
( 1 ) . آ ، جل ، مى ، مر : صاحب الأخبار .
( 2 ) . هامش آ : الرحم .
( 3 ) . آ ، مى : يكثر .
( 4 ) . مى : واحد .