[ 143 ]
طَالَ حُزْنُ مَنْ قَصُرَ « 1 » رَجاؤُهُ .
بود نوميد را اندُه فراوان * غم ودردش ندارد هيچ درمان
[ 144 ]
طَاعَةُ العَدُوِّ هَلاكٌ « 2 » .
كسى كو مىبرد فرمان دشمن * بود أو باغض جان قاصد تن
[ 145 ]
طَاعَةُ اللَّهِ غَنِيمَةٌ .
غنيمت باشد اى مرد خردمند * كه باشى طايع امر خداوند
[ 146 ]
طُوبى لِمَنْ لا أهْلَ لَهُ .
خنك آن را كه جانش نيست در بند * نه زن دارد به دنيا ونه فرزند
حرف الظاء
[ 147 ]
ظُلْمُ الْمَرْءِ يَصرَعُه .
كسى كاندر زمانه ظلم كرده است * فلك زودش بيندازد سر ودست
[ 148 ]
ظُلْمُ الْمُلُوكِ أسهَلُ « 3 » مِنْ دَلَالِ « 4 » الرَّعِيَّةِ .
ستم از ظالم آسانتر كه بيني * رعيّت را دلال وخويش بيني
هامش
( 1 ) . آ : طال .
( 2 ) . مى : « الهلاك » ، هامش مر : هلاك .
( 3 ) . آ ، مى ، جل ، مر : أولى .
( 4 ) . آ : « خذلان » ، وفي هامشه : « دلال - دلالة » ، مر : ذلال .